تأثیر رژیم های کم آبیاری بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه و تعیین بهترین شاخص ارزیابی تحمل به خشکی سه رقم گندم نان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور بررسی تأثیر رژیمهای آبیاریبر عملکرد و اجزای عملکرد دانه و شاخصهای مقاومت به خشکی در سه رقم گندم نان (triticum aestivum l.)، آزمایشی در سالهای زراعی 84-1383 و 85 - 1384 در مزرعه دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان به صورت کرتهای خرد شده با طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار به اجرا درآمد. کرتهای اصلی شامل زمان آبیاری (آبیاری پس از70 ،90 و110 میلیمتر تبخیر تجمعی از تشک تبخیر کلاس a) و کرتهای فرعی شامل ارقام گندم (مهدوی، قدس و بککراس روشن) بودند. تیمارهای آبیاری پس از 70 و90 میلیمتر تبخیر تجمعی، از نظر اکثر صفات اندازهگیری شده عملکرد و اجزای عملکرد دانه تفاوت معنیداری نداشتند. افزایش فاصله آبیاری از 90 به 110 میلیمتر تبخیر تجمعی سبب کاهش معنیدار عملکرد دانه و اجزای آن شد، اما بر راندمان مصرف آب تأثیری نداشت. ارقام آزمایشی از نظر تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه و عملکرد دانه تفاوت معنیداری با یکدیگر داشتند، به طوری که ارقام قدس و بککراسروشن به ترتیب دارای بیشترین و کمترین تعداد دانه در سنبله و همچنین دارای کمترین و بیشترین وزن هزار دانه و عملکرد دانه بودند. بر اساس شاخصهای حساسیت و تحمل به تنش، رقم قدس از پایداری عملکرد بالاتری برخوردار بود.بر اساس نتایج این بررسی، در شرایط مشابه با مطالعه حاضر میتوان گندم را پس از 90 میلیمتر تبخیر تجمعی از تشتک تبخیر کلاس a آبیاری نمود که در این صورت ضمن 22 درصد صرفهجویی در آب آبیاری مصرفی، عملکرد دانه نزدیک به تیمار 70 میلیمتر تبخیر تجمعی حاصل میشود.