Article

بررسی ترکیبات و اثر ضدلیشمانیایی عصاره الکلی اندام های هوایی گیاه خرفه (portulaca oleracea) بر پروماستیگوت های انگل لیشمانیا ماژور (mrho/ir/۷۵/er) و یک ایزوله بالینی در شرایط آزمایشگاهی

الهام قریروند اسکندری، e. gharirvand eskandari islamic university of falavarjanکارشناس ارشد میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، اصفهان، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی فلاورجان (islamic azad university of felavarjan) منیر دودی، m. doudi islamic university of falavarjan(نویسنده مسئول) استادیار گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، اصفهان، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی فلاورجان (islamic azad university of felavarjan)

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

چکیده زمینه و هدف: لیشمانیوز، مشکلات بهداشتی جهانی با اندمیسیته بالا در کشورهای درحال توسعه مانند ایران به وجود آورده است. عوارض جانبی داروها، مقاومت دارویی و نبود واکسن مؤثر و مطمئن سبب توجه به ترکیبات جدید مؤثر ازجمله گیاهان دارویی مانند گیاه خرفه شده است. بنابراین، هدف از این مطالعه معرفی یک گیاه طبی سنتی به نام خرفه است که می تواند به عنوان یک منبع ارزشمند از عوامل دارویی جدید علیه لیشمانیوز جلدی مورد توجه قرار بگیرد. مواد و روش ها: این مطالعه که از نوع آزمایشگاهی است، در بهار سال 1394 و در شهر اصفهان انجام گرفت. ابتدا عصاره متانولی به روش خیساندن آماده و به روش گازکروماتوگرافی جرمی، تعیین ترکیب شد. پروماستیگوت های لیشمانیا ماژور ابتدا در محیط کشت اشنایدر و سپس در فاز ثابت در محیط کشتrpmi-1640 کشت داده شدند. سپس با استفاده از روش رنگ سنجی m‏tt (متیل تیازولیل تترازولیوم)، فعالیت بیولوژیکی عصاره الکلی گیاه خرفه در مقایسه با گلوکانتیم علیه پروماستیگوت های لیشمانیا ماژور مورد ارزیابی قرار گرفت و داده ها به وسیله نرم افزار spss16 و با استفاده از آزمون آماری tukey و آزمون t تجزیه وتحلیل شدند. نتایج مطالعه میکروسکوپی نیز به صورت عکس و جدول ارائه گردید. یافته ها: ic50 برای عصاره الکلی گیاه خرفه علیه پروماستیگوت های لیشمانیا ماژور استاندارد بعد از 24، 48 و 72 ساعت به ترتیب 690، 270 و 140 میکروگرم بر میلی لیتر و علیه پروماستیگوت های ایزوله بالینی 1160، 385 و 140 میکروگرم بر میلی لیتر به دست آمد. ic50 برای گلوکانتیم نیز برابر با 27، 12 و 8 میکروگرم بر میلی لیتر و 26، 19 و 11 میکروگرم بر میلی لیتر به دست آمد. بین ic50 عصاره و داروی گلوکانتیم بعد از 24، 48 و 72 ساعت اختلاف معناداری وجود داشت (05/0p

Similar items