تأثیر سرمایه اجتماعی بر سرمایه فرهنگی (مورد مطالعه: معلمان استان همدان و شهرستان های تابعه)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سرمایهی فرهنگی یکی از انواع سرمایهای است که در تحلیل بوردیو (1977) مطرح شده است. به دنبال مطرح شدن مفهوم سرمایهی فرهنگی در حوزهی جامعهشناسی، پژوهشهای مختلفی انجام شده است که با عناوین مختلف به بررسی رابطهی بین سرمایهی فرهنگی و دیگر متغیرها مانند موفقیت تحصیلی پرداختهاند. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر سرمایهی اجتماعی بر سرمایهی فرهنگی معلمان استان همدان و شهرستانهای تابعه در بین نمونهی 376 نفری پرداخته است و از نظریهی سرمایهی فرهنگی بوردیو و پاتنام جهت تنظیم فرضیههای پژوهش استفاده شده است. روش نمونهگیری بصورت خوشهای و جهت گردآوری دادهها از پرسشنامهی بسته و در طیف لیکرت استفاده گردیده است و جمعیت نمونه در هر خوشه از طریق نمونهگیری تصادفی انتخاب شدهاند، از طریق نرمافزارspssوamos نسخهی 23 و با استفاده از فرمولهای رگرسیون و تحلیل مسیر به تحلیل دادهها پرداخته شده که در نهایت این نتایج به دست آمده است، به ازای یک واحد افزایش در سرمایهی اجتماعی، آگاهی، اعتماد عمومی و مشارکت اجتماعی به ترتیب 50%، 43%، 29% و 31% افزایش در سرمایهی فرهنگی کاملاً مشهود میباشد و به این ترتیب میتوان معنیدار بودن تأثیر متغیرهای مستقل بر متغیر وابسته (سرمایهی فرهنگی) را تأیید نمود.