Article

اثر کاربرد پوترسین بر عمر و فیزیولوژی پس از برداشت میوه های توت فرنگی، زردآلو، هلو و گیلاس

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

تأثیر غلظت های مختلف پوترسین برون زاد بر عمر پس از برداشت میوه های توت فرنگی، زردآلو، هلو و گیلاس هر یک به صورت جداگانه، در قالب طرح های کاملاً تصادفی و در سه تکرار مطالعه شد. میوه ها در محلول پوترسین به غلظت های 3/0، 5/0، 1و2 میلی مولار به مدت 5 دقیقه برای توت فرنگی و 5/0، 1، 2، 3 و 4 میلی مولار به مدت 10 دقیقه برای سایر میوه ها و نیز آب مقطر (شاهد) غوطه ور شده و سپس به یخچال منتقل گردیدند. طول انبارمانی با کاربرد پوترسین به طور معنی داری در تمامی میوه ها افزایش یافت. این ماده تولید اتیلن و میزان از دست دادن آب میوه ها را کاهش داد و از نرم شدن بافت آنها طی انبارداری جلوگیری نمود. در طول نگه داری، اسیدیته قابل تیتراسیون میوه های تیمار نشده روند کاهشی و ph آب میوه روند افزایشی نشان داد. با استفاده از پوترسین دو روند مذکور همچنان وجود داشت اما شتاب آنها نسبت به شاهد بسیار کمتر بود. استفاده از پوترسین مواد جامد محلول را در گیلاس افزایش و در سایر میوه ها کاهش داد.

Similar items