Article

تأثیر اقلیم و قرق دراز مدت بر برخی از شاخص های بیولوژیکی کیفیت خاک در بخشی از مراتع زاگرس مرکزی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

پژوهندگان بسیاری دگرگونی پوشش گیاهی در اثر چرای دام در منطقه زاگرس مرکزی را بررسی نموده اند، اما مطالعه دقیقی در ارتباط با نقش اقلیم و مدیریت چرا در تغییر ویژگی های خاک در این مناطق انجام نگرفته است. این مطالعه با هدف بررسی نقش اقلیم و قرق درازمدت بر ویژگی های بیوشیمیایی خاک انجام شد. چهارده قرق مطالعاتی و مناطق مجاور چرا شده آنها در سه منطقه چادگان، پیشکوه و پشتکوه انتخاب و از دو عمق 5-0 و 15- 5 سانتی متری نمونه خاک جمع آوری گردید و ویژگی های خاک شامل کربن آلی (oc)، نیتروژن کل (tn)، نسبت کربن آلی به نیتروژن کل (c/n)، کربن توده زنده میکروبی (mbc)، نسبت کربن توده زنده میکروبی به کربن آلی (cmic/coc) و کسر متابولیکی (qco2) اندازه گیری یا محاسبه گردید. کمترین میزان oc، mbc، tn و cmic/coc در منطقه چادگان مشاهده گردید که عمدتاً به علت ورودی کمتر بقایای تازه گیاهی در اثر اقلیم خشک تر می باشد. مقادیر این ویژگی ها در مناطق پیشکوه و پشتکوه حدود 5/2 تا 3 برابر منطقه چادگان می باشند. شدت چرا در منطقه پیشکوه کمتر از منطقه پشتکوه بوده و تفاوتی بین مناطق چرا و قرق شده مشاهده نمی شود. اما به علت شدت بیشتر چرا در منطقه پشتکوه تفاوت شدید و معنی داری بین مناطق چرا و قرق شده وجود دارد. نتایج cmic/coc و qco2 نشان داد کیفیت کربن خاک در مناطق پیشکوه و پشتکوه مناسب تر می باشد. در مجموع به نظر می رسد مناطق پیشکوه و پشتکوه می توانند با مدیریت مناسب به سرعت احیا گردند در حالی که در منطقه چادگان احیای خاک به زمان بسیار طولانی تری نیاز خواهد داشت

Similar items