بررسی و ارزیابی برنامه های سرای محلّه (مطالعه موردی: سرای محلّه درب دوّم، منطقه ۳ شهرداری تهران)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
پیچیدگی فزاینده شهرها و آهنگ شتابان رشد شهرنشینی به ویژه در کشورهای درحال توسعه، در کنار شکست رویکردهای تمرکزگرایانه، غیر مشارکتی مدیریت شهری، منجر به رویکردهای مشارکتی در برنامه ریزی و مدیریت شهری و ظهور پارادایم حکمروایی در شهرها شده است. در این میان، در دهه های اخیر در کلانشهر تهران نیز با توجّه به مشکلات متعدّد بحث مشارکت شهروندان و دولت های محلّی موردتوجّه ویژه ای واقع شده است. توسعه شورایاری ها در این کلانشهر تجلّی فضایی چنین تحوّلاتی است. شورایاری ها به عنوان نهادی مردمی، برنامههای مختلفی را برای جذب مشارکت حداکثری مردم و تسهیل و بهبود برنامه ها و طرح های شهرداری ها انجام میدهد. در این میان سرای محلّه درب دوّم با برگزاری برنامههای فرهنگی، ورزشی، اجتماعی و غیره بر آنست تا زمینه را برای مشارکت مردم فراهم سازد. بر این اساس پژوهش حاضر با استفاده از مطالعات میدانی و کتابخانهای اقدام به جمعآوری اطّلاعات نموده و با توزیع 360 پرسشنامه در سطح محلّه درب دوّم، مشارکت مردم و میزان مشارکت و رضایت از برنامه های سرای محلّه را مورد ارزیابی قرار داده و اطّلاعات را با واردکردن در نرمافزار minitab و به صورت توصیفی – تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است. ابتدا میزان مشارکت مورد سنجش قرار گرفته است که نتایج حاکی از آنست که میزان مشارکت اقتصادی در پایینترین سطح با میانگین 81/1 قرار دارد و مشارکت در بعد مشورتی با میانگین 16/4 بیشترین میزان را به خود اختصاص داده است. درنهایت با استفاده از آزمون پیرسون، همبستگی میان متغیّرهای پژوهش (برنامههای سرای محلّه و میزان رضایت) مورد بررسی قرار داده که نشان دهنده همبستگی نسبتاً بالا بین متغیّرها بود که بیشترین همبستگی بین رضایت و برنامههای فرهنگی با مقدار 887/0 و کمترین همبستگی با برنامه های ورزشی با مقدار 716/0 است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که میزان مشارکت شهروندان در سطح متوسّطی قرار دارد و با توجّه به تمایل ساکنان محلّه به مشارکت، میتوان آن را ارتقاء داد.