پایداری شهری بر بنیان توسعه مشارکت شهروندی(مطالعۀ موردی: شهر سبزوار)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف اصلی این نوشتار، واکاوی و شناخت عوامل مؤثر در توسعۀ مشارکت شهروندی در مدیریت شهر و نقش مشارکت شهروندی در کیفیت بخشی به زندگی شهروندان و بالتبع توسعۀ پایدار شهری است. روش پژوهش ترکیبی است از روش های پیمایشی و علٌی ـ همبستگی. ابزار گردآوری اطلاعات، مبتنی است بر بهره گیری از کتاب ها، مقالات، اسناد، طرح ها و... در طرح مسأله و تدوین چهارچوب نظری تحقیق و استفاده از ابزار پرسش نامه در بررسی مطالعۀ تجربی محدودۀ مورد مطالعه. در روش تحلیل اطلاعات نیز تأکید بر استفاده از روش های آماری(توصیفی و استنباطی) بوده است. محدودۀ مورد مطالعه، شامل مناطق منتخب شهر سبزوار در سال 1390 است.حجم جامعه آماری برابر با 19692 خانوار و حجم نمونه برابر با 229 خانوار بوده است. یافته های حاصل از این پژوهش، گویای آن هستند که: 1) میان نوع تصرف واحد مسکونی (احساس مالکیت) و علاقه شهروندان به مشارکت در مدیریت شهری، رابطۀ معنا داری وجود دارد. 2) بین تعداد سال های سکونت در شهر/ محله و مشارکت شهروندان در مدیریت و برنامه ریزی توسعۀ شهر، رابطه معنا داری وجود دارد. 3) بین متغیر سن شهروندان و مشارکت آنان در فرایند برنامه ریزی ها و تصمیم گیری های مدیریت توسعۀ شهر، رابطه معنا داری وجود ندارد.4) میان سطح تحصیلات شهروندان و تمایل آنان به مشارکت در امور شهر، رابطۀ معنا داری وجود ندارد. 5) میان مشارکت شهروندان در مدیریت شهری و سطح همبستگی اجتماعی شهروندان (محله ، ناحیه یا شهر)، ایجاد و بهبود احساس تعلق مکانی، افزایش میزان احساس امنیت عمومی و اجتماعی و میزان رضایتمندی شهروند از زندگی خود، ارتباط معنا دار و مثبتی وجود دارد. درنهایت برای بهبود و ارتقای سطح تمایل و علاقۀ شهروندان برای مشارکت در امور شهری، پیشنهادهایی ارائه شده است.