بسط مدل های ارزشیابی اولسون و فلتهام و اولسون با استفاده از طبقه بندی چرخه عمر دیکینسون

محمدرضا امامی نائینی، فارغ التحصیل دکتری حسابداری دانشگاه شهید چمران اهواز فروغ رحیمی موگویی، فارغ التحصیل دکتری حسابداری دانشگاه تربیت مدرس

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مدل­های ارزشیابی اولسون(۱۹۹۵) و فلتهام-اولسون (۱۹۹۵) از جمله مدل­های مبتنی بر داده­های حسابداری است که در آن نرخ تنزیل، سود حسابداری و محافظه کاری بر ارزشهای برآورد شده تاثیرگذارند. نظریه چرخه عمر شرکت بیان می­کند که یک شرکت، در مراحل مختلف چرخه­ عمر در برخی جنبه­های بااهمیت ویژگی­های متفاوتی از خود نشان می­دهد و باتوجه به هر مرحله از حیات اقتصادی خود، سیاست و خط­مشی مشخصی را دنبال می­کند. این سیاست­ها در اطلاعات حسابداری شرکت­ها منعکس می­شوند. پس منطقی است انتظار داشته باشیم اهمیت این متغیرها در مراحل مختلف چرخه عمر متفاوت باشد. هدف این پژوهش ارائه و آزمون نسخه­های تعدیل شده­ای از مدل­های اولسون و فلتهام-اولسون با استفاده از طبقه بندی چرخه عمر دیکینسون (۲۰۱۱) است. برای ارزیابی تجربی مدل­های ارائه شده از اطلاعات ترکیبی 143 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای ۱۳۸۸ تا 1393 استفاده شده و مدل­های تعدیل شده با مدل­های اولیه مقایسه گردید. نتایج پژوهش حاکی از برتری پیش­بینی و ارزشیابی مدل­های تعدیل شده نسبت به مدل­های اولیه است.