تبیین رابطه رفتار قلمروپایی شهروندان با معیا رها و میزان ادراک پیوستگی ساختمان و شهر در فضاهای عمومی شهر (مطالعه موردی: خیابان ولیعصر (عج) تهران)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این مقاله، رابطه رفتار قلمروپایی شهروندان با میزان و معیارهای پیوستگی ساختمان و شهر در فضاهای عمومی شهری مطالعه شده است. وجود پیوستگی بین ساختمان و شهر در انسجام فضاها و کیفیتمندی آن شرط اساسی است. رفتار قلمروپایی بهعنوان یکی از ابعاد اجتماعی فضای شهری، در ادراک پیوستگی فضاها و تعیین معیارهای ارزشگذاری کیفیت آنها توسط شهروندان نقش مهمی ایفا مینماید. مدعای تبیینی مقاله آن است که بر اساس رفتارهای قلمروپایی شهروندان، میزان ادراک و معیارهای پیوستگی ساختمان و شهر متفاوتاست. این گزاره نظری در سه سکانس از خیابان ولیعصر(عج) تهران مورد آزمون واقع شدهاست. در سطح نظری روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و در سطح تجربی پیمایشی است که در چارچوب منطق فازی انجام گرفتهاست. نتایج تحقیق نشان میدهد، بین میزان رفتار قلمروپایی و میزان ادراک پیوستگی همتغییری وجوددارد، ولی معیارهای پیوستگی ساختمان و شهر در فضاهای عمومی شهری در فضاهای مختلف بر حسب میزان و نوع رفتار قلمروپایی شهروندان متفاوت است.
Authors and affiliations
- منصور یگانه — استادیار گروه معماری، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر و معماری، گروه معماری.
- محمدرضا بمانیان — استادگروه معماری، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر
- علیرضا عینی فر — استاد معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
- مجتبی انصاری — دانشیار معماری، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر و معماری