سه نماد از شهیدان فلسطینی در شعر عمر ابوریشه از سال 1948م. تا 1967م.

رضا أفخمی عقدا، سجاد بردانیا

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

با شکست فلسطین در سال 1948م. ادبیات مقاومت این سرزمین وارد مرحلة جدیدی شد. عمر ابوریشه (1908-1990م)، شاعر مقاومت سوریه، ازجمله شاعرانی است که حجم زیادی از شعر خود را در دفاع از فلسطین سروده و توجه ویژه ای به شهید و شهادت داشته است. این پژوهش با هدف بررسی ویژگی های شهیدان فلسطینی در شعر ابوریشه و نمادپردازی شاعر از شهیدان فلسطین با توجه به دو برهة زمانی حساس از وضعیت کشور فلسطین یعنی سال 1948م و 1967م انجام شده است و با روش توصیفی ـ تحلیلی دریافته می شود که در شعر ابوریشه شهیدان به خصال نیک انسانی ازجمله حقیر شمردن دنیا، حافظ مجد و عظمت وطن، ایثارگر و فداکار، روشن ضمیر، آگاه به مسائل روزگار، و... آراسته اند. ابوریشه این مفاهیم را بنا به مقتضیات زمانه و حوادث آن در سه نماد متفاوت از شهیدان ارائه می کند: یکم: شهید نماد جوان فلسطینی است که در راه برافراشته نگه داشتن پرچم استقلال فلسطین به شهادت می رسد؛ دوم: شهید نماد رهبر و پیشوای جامعه است که دوشادوش مردم فلسطین با دشمن می جنگد و به شهادت می رسد؛ سوم: شهید نماد هر فلسطینی است که هرگز از قدرت دشمن نمی هراسد و شیفتة دلسوزی، ترحم، مهر و محبت ظاهری و... او نمی شود و با وی مقابله می کند تا به شهادت می رسد.