بررسی عناصر طنز در رمـان «میـرامار» نجیب محفوظ
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده: طنز و شوخ طبعی از دیرباز در رگ های ادبیّات هر کشوری، جاری و ساری بوده است. نجیب محفوظ در رُمان «میرامار» در مواجهه با خفقان جامعه اش دارویی بهتر از طنز نمی یابد. او کلام بغض آلود خود را در لفّافه ای از ریشخند و طنز و تحقیر و در قالب رمان هایش به مخاطب عرضه می کند. طنز نجیب محفوظ تسکیندهنده ی آلام مردم زمانه است. این پژوهش به بررسی عناصر طنز در کتاب میرامارِ نویسنده ی توانمند مصری «نجیب محفوظ» می پردازد. ادیبی که به حقّ، با سلاح طنز، به جنگ با مصایب زمانه ی خویش پرداخت و مسائل و مشکلات سیاسی، اجتماعی و... عصر خویش را با اسلوبی هنرمندانه و گاه با شیوه های نو و ابتکاری مطرح کرد. همچنین در پی آن است که شگردهای خاصّی را بشناساند که نجیب محفوظ در طنزش از آن بهره برد. طنزهای او یا به شکل هنری و در قالب های بلاغی مثل تشبیه، کنایه، استعاره، اغراق، تضاد و... آمده و یا به شکل شگردهایی مثل کوچک نمایی، اصطلاحات محاوره ای و... .
Authors and affiliations
- مصطفی کمالجو — دانشگاه مازندران
- زینب کاید عباسی — دانشگاه مازندران