واژگانی شدگی ابعاد معنایی وجهیت در صفات وجهی فارسی نگین ایلخانی پور[۱] غلامحسین کریمی دوستان[۲]

نرگس ایلخانی، دانشجوی دکترای تخصصی زبان شناسی، دانشگاه تهران (نویسندة مسئول)؛ غلامحسین کریمی دوستان، استاد گروه زبان شناسی، دانشگاه تهران؛

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

واژگانی شدگی ابعاد معنایی وجهیت در صفات وجهی فارسی نگین ایلخانی پور[1] غلامحسین کریمی دوستان[2] تاریخ دریافت:30/10/91 تاریخ تصویب:20/5/92 چکیده در این مقاله، سه بُعد معنایی نیروی وجه، پایۀ وجه و منبع ترتیب در صفات وجهی فارسی بررسی می شوند و نشان داده می شود که در صفات وجهی فارسی سه نیروی وجه الزام (برای مثال در صفت «قطعی»)، امکان (برای مثال در صفت «ممکن») و امکان قوی (برای مثال در صفت «احتمالی») واژگانی شده اند و نیروهای وجه الزام ضعیف، امکان ضعیف و امکان قوی تر در این صفات واژگانی نشده اند. پایه های وجه معرفتی (برای مثال در صفت« احتمالی») و وضعیتی (برای مثال در صفت« قابل اعتماد») نیز در صفات وجهی فارسی واژگانی شده اند مگر در صفت «ممکن» که در مدخل واژگانی آن پایۀ وجه نامشخص است و جایگاه نحوی آن تعبیر معرفتی یا غیرمعرفتی آن را تعیین می کند. منابع ترتیب کلیشه ای، گزارشی، اعتقادی، تکلیفی، هدفمند و درخواستی، هیچ یک در صفات وجهی فارسی واژگانی نشده اند و بافت تعیین کنندۀ آنهاست