ساختگرایی سوسور، و پیشینه و اهمیت آن در روش شناسی علوم انسانی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ساختگرایی سوسور، و پیشینه و اهمیت آن در روش شناسی علوم انسانی خسرو غلام علی زاده [1] عامر قیطوری [2] تاریخ دریافت: 13/2/1390 تاریخ تصویب: 18/10/1390 چکیده تأثیر سوسور بر تفکر قرن بیستم و نیز روی کردهای نوین در مطالعه زبان، همواره مورد توجه متفکران بنام در حوزه علوم انسانی اجتماعی بوده است. از نظر آنان، زبانشناسی ساختگرا، علم اصلی، فلسفه یا نوعی روش شناسی است که علوم انسانی و اجتماعی پیوسته انتظارش را می کشیده اند. با وجود صورت گرفتن مطالعات بسیار درباره پیشینه زبانشناسی نظری، برای برقراری پیوند میان حوزه های گوناگون زبانشناسی و بافت فلسفی ای که زمینه پیدایش آن ها را فراهم آورده، تلاش هایی اندک صورت گرفته است و این مسئله به وی‍‍ژه درباره پژوهش های انجام شده به زبان فارسی، مصداق می یابد. هدف از مطالعه حاضر، باز اندیشی در آرای سوسور درباره نشانه زبانی، روش خاص ساختگرایی در مطالعه زبان و همچنین آشکار کردن خطوط فکری ای است که وی را از سویی، با خرد گرایان و از سوی دیگر، با روسو و هگل مرتبط می کند