Article

ارزیابی خطر گسلش و رده ندی گسل های فعال اطراف سد شهید رجایی ساری براساس میزان فعالیت

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

تعیین میزان فعالیت گسل­ها از جمله مهم ترین پارامترهای ارزیابی خطر گسلش است. در این مقاله گسل­های فعال محدودۀ سد شهیدرجایی ساری به شعاع 100 کیلومتر بر مبنای بُعد فرکتالی گسلش و زمین‎لرزه و هم چنین ارزیابی میزان لغزش رده­بندی شده و میزان فعالیت آن ها بررسی شد. به منظور تعیین بُعد فرکتالی گسلش و زمین­لرزه از روش مربع شمار1 استفاده شد. برای برآورد میزان لغزش ابتدا پارامترهای لرزه‎خیزی (a,b) محدوده بررسی شده تعیین، سپس این پارامترها برای هر گسل نرمالیزه شدند. براساس روابط موجود و با داشتن a و b برای هر گسل، میزان گشتاور لرزه­ای گسل محاسبه شد. در نهایت طبق روابط موجود برای محاسبۀ میزان گشتاور لرزه‎ای، میزان لغزش هر گسل تعیین و گسل­های محدودۀ بررسی شده بر این اساس رده‎بندی شدند. با درجه‎بندی براساس ابعاد فرکتالی، گسل­های شمال البرز، دامغان و گرمسار طی 100 سال گذشته از فعال­ترین گسل­های محدودۀ بررسی شده بوده­اند و براساس برآورد میزان فعالیت گسلش و زمین­لرزه به روش تحلیل فرکتالی، عموماً در ردۀ bd قرار گرفته و فعال بودن آن ها تأیید شده است. گسل‎های با میزان لغزش خیلی کم و با دورۀ بازگشت طولانی رویداد زمین‎لرزه­ها، سبب وقوع زمین‎لرزه‎های بزرگی می شوند که زمین­لرزه 235 خورشیدی (856 میلادی) کومس و گسل مسبب آن یعنی گسل دامغان نمونه­ای از این گسل­ها است. گسل­های آستانه، رمه و چشمه علی میزان لغزش کم است و در نتیجه می­توانند گشتاور لرزه­ای بزرگتری ایجاد نمایند. با توجه به رویداد زمین­لرزه­ها در حریم گسل‎های جدید معرفی شده (خرم آباد، مجید و ...)، میزان فعالیت زیاد این گسل­ها منطقی به نظر می­رسد.

Similar items