تاثیر آهن بر تقسیم سلولی و سنتز رنگیزه های کلروفیل و بتاکاروتن درون سلولی در جلبک سبز تک سلولی dunaliella

مریم کمالی سروستانی، دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه اصفهان ، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، اصفهان، ایران منصور شریعتی، دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، اصفهان، ایران مریم مددکار حق جو، دانشگاه لرستان، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، خرم آباد، ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیر آهن بر روی میزان رشد سلولی و مقادیر رنگیزه های کلروفیل و بتاکاروتن درون سلولی در جلبک سبز تک سلولی dunaliella می‏باشد. مواد و روش ها: غلظت‏های 4، 32، 64، 128، 256 و 512 میکرومولار آهن بر دو گونه d.salina وd.bardawil اعمال و سپس میزان بتاکاروتن و کلروفیل کل درون سلولی و همچنین تقسیم سلولی در یک دوره رشدی اندازه گیری گردید. جلبک‏ها به اتاقک کشت با دمای شبانه روزی 2±26 با فتوپریود 16 ساعت نور و 8 ساعت تاریکی انتقال داده شدند. نتایج: در هر دو گونه بیشترین رشد سلولی در غلظت 4 میکرومولار مشاهده گردید و با افزایش غلظت آهن، رشد سلولی و مقدار کلروفیل کاهش یافت که شدت کاهش در غلظت 512 میکرومولار از بقیه تیمارها بیشتر بود. بالاترین میزان بتاکاروتن سلولی نیز در غلظت 128 میکرومولار مشاهده گردید. نتیجه گیری: نتایج حاکی از آنست که حضور آهن در هر دو گونه جلبکی احتمالا باعث افزایش تولید رادیکال‏های آزاد می‏گردد و سلول‏ها جهت مقابله، میزان کلروفیل سلولی و در نتیجه رادیکال‏های حاصل از آن‏را کاهش داده و از طرفی جهت مقابله با رادیکال‏های آزاد تولید شده توسط تنش آهن مقادیر زیادی بتاکاروتن را به‏عنوان آنتی اکسیدان تولید می‏نماید. به‏نظر می‏رسد d.salina به واسطه استفاده از تولید بتاکاروتن در سطح پایین و احتمالا استفاده از تولید سایر آنتی اکسیدان‏ها و کاهش میزان کلروفیل در سطح موثرتری کارائی بهتری در مقاومت در برابر آهن نسبت به d. bardawil را دارد.