خلع سلاح هسته ای در تئوری های مختلف روابط بین الملل
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
با انجام انفجار هسته ای در هیروشیما و ناکازاکی، سلاح جدیدی پا به میدان نهاد که معادلات استراتژیک را از ماهیت متعارف خود تغییر داد و به عنوان شکل دهنده اصلی مؤلفه های تعیین کننده استراتژی معاصر، برای بیش از نیم قرن بعد از جنگ جهانی دوم خودنمایی کرد. ماهیت بسیار مخرب این سلاح و سرریزهای استراتژیک که ورود این سلاح به یک منطقه ایجاد می کند سبب شد که دارندگان این سلاح حداکثر تلاش را نمایند تا از دستیابی سایرین به این سلاح جلوگیری نمایند. در مقابل، کشورهایی که فاقد این سلاح بودند حداکثر تلاش خود را برای خلع سلاح و نابودی این سلاح بکار می بردند. به همین دلیل واژه خلع سلاح هسته ای تقریباً از عمری معادل سلاح هسته ای برخوردار است. اما آیا واقعاً خلع سلاح هسته ای امکان پذیر خواهد بود یا اینکه در حد یک آرمان یوتوپیایی باقی خواهد ماند. در این تحقیق به بررسی تئوریک خلع سلاح هسته ای و مطالعه این که کدام یک از تئوری های حاکم بر روابط بین الملل بیشتر قدرت تبیین خلع سلاح هسته ای را دارند می پردازیم. همچنین با ارائه شواهدی از تلاش های بین المللی، روند جاری و حاکم بر این تلاش ها و احتمال موفقیت تلاش های خلع سلاح هسته ای را بررسی می نماییم. .