Article

مقایسۀ جاذب های سریم مولیبدات پلی اکریلونیتریل و مس هگزاسیانوفرات ii- پلی اکریلونیتریل در جداسازی سزیم اکتیو در محیط های آبی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

پروژۀ تحقیقاتی حاضر برای دست یابی به فناوری های نوین در زمینۀ رفع آلودگی های رادیواکتیو انجام شده است. امروزه ساخت و استفاده از رزین های مبادله کننده با بازدهی و کارآیی زیاد، به عنوان روی کردی نوین در تحقیقات و هم چنین روشی کاربردی در علوم جداسازی مطرح است. در این پروژه برای رفع آلودگی ماده رادیواکتیو 137cs به عنوان یکی از مهم ترین پاره­های شکافت هسته­ای، دو نوع کامپوزیت جدید با عنوان سریم مولیبدات-پلی اکریلونیتریل1 و مس هگزاسیانوفرات ii- پلی اکریلونیتریل2 تهیه شد و کارآیی آن ها در شرایط پیوسته و ناپیوسته سنجیده شد. برای شناسایی ساختار ترکیب سنتز شده، از تکنیک طیف سنجی مادون قرمز استفاده شد. مساحت سطح دانه­های جاذب و میزان تخلخل آن ها اندازه­گیری شد. در راستای افزایش راندمان این دو کامپوزیت، ترکیب آن ها با ماده pan تهیه شد و پایداری آن ها در شرایط مختلف محیطی سنجیده شدند. نتایج نشان می­دهد که کامپوزیت مس هگزاسیانوفرات ii- پلی اکریلونیتریل در شرایط یک سان راندمان بیش تری نسبت به کامپوزیت سریم مولیبدات-پلی اکریلونیتریل دارد.

Similar items