تعیین اندیس دیزل سوخت های بیودیزل تولید شده از ترکیبات اتیل استر اسیدهای چرب بر اساس استاندارد astm d ۶۱۱
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: از پارامترهای کیفی احتراق سوخت, اندیس دیزل میباشد که نشاندهندهی درجهی آرامسوزی و کیفیت سوخت دیزل است. یکی از روشهایی که بدون صرف هزینه و زمان زیاد میتوان این پارامتر را اندازهگیری نمود استاندارد astm d 611 است. روش بررسی: در این تحقیق از هفت نوع روغنگیاهی (ذرت، سویا، سبوس برنج، هسته انگور، زیتون، آفتابگردان و کلزا) برای تولید سوخت بیودیزل با استفاده از الکل اتانول و به روش ترنساستریفیکاسیون استفاده گردید. در راستای به دست آوردن اندیس دیزل، اندازه گیری نقطه ی آنیلین و درجه ی api لازم می باشد. اندازه گیری نقطه ی آنیلین نیز بر اساس استاندارد astm d 611-04 انجام شد. در این آزمایشها از گازوییل بهعنوان سوخت مبنا استفاده شد. یافتهها: نتایج حاصل نشان داد که مقادیر اندیس دیزل سوخت های بیودیزل تولید شده از ترکیبات اتیل استر اسیدهای چرب, در بازه 45-38 میباشد در حالیکه سوخت گازوییل دارای اندیس دیزل 56/51 میباشد. همچنین نتایج نشان داد که چگالی سوخت های بیودیزل به مراتب بالاتر از سوخت گازوییل است که باعث کاهش درجهی api شده است. نتیجهگیری و بحث: سوخت های بیودیزل حاصل از اتیل استر اسیدهای چرب از لحاظ کیفیت احتراق، اختلاف کمی در درجه آرامسوزی نسبت به سوخت گازوئیل دارند. مقادیر اندیس دیزل نمونه سوخت های بیودیزل بجز کلزا و سویا به گازوییل نزدیک است. این نتایج نشان میدهد که سوخت های اتیل استر اسیدهای چرب میتواند جایگزین مناسبی برای سوخت های فسیلی باشند.