ارزیابی تغییرات میزان کلروفیل و بیان ژن های کاتالاز و dreb۱ در ارقام سویا در شرایط تنش خشکی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
تنش خشکی یکی از عوامل مهم محدودکننده تولید محصولات زراعی در مناطق گرمسیری و نیمهگرمسیری در سراسر جهان است. این آزمایش در ایستگاه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی استان گلستان و بهصورت اسپلیتپلات فاکتوریل با طرح پایه بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد. تنش خشکی بهعنوان فاکتور اصلی شامل سه سطح (آبیاری بعد از 50، 100 و 150 میلیمتر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس a) بود که 50 میلیمتر تبخیر بهعنوان شاهد در نظر گرفته شد. ترکیب فاکتوریل سه رقم سویا شامل dpx، ساری و we6، و سه مرحله رشد (گلدهی، غلافبندی و پرشدن دانه) بهعنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. صفات مورد ارزیابی شامل میزان کلروفیل a و b و روند بیان ژن های کاتالاز و dreb1 بود. میزان کلروفیل در سطح اول تنش (100 میلیمتر تبخیر) افزایش و در سطح دوم (150 میلیمتر تبخیر) تنش کاهش یافت. بررسی مولکولی بر روی الگوی بیان ژن کاتالاز و dreb1 با استفاده از روش qrt-pcr نشان داد که در طول تنش میزان بیان ژن کاتالاز ابتدا افزایش و سپس کاهش داشت. بیان ژن dreb1 نیز مشابه با ژن کاتالاز بود. رقم dpx بیشترین بیان ژن dreb1 را در سطح اول تنش در مرحلهی غلافبندی و کم ترین کاهش را در سطح دوم تنش در همین مرحله نشان داد. رقم ساری بیشترین کاهش را در بیان ژن dreb1 در سطح دوم تنش نشان داد. میزان کلروفیل نیز با بیان ژن های کاتالاز و dreb1 همبستگی مثبت نشان داد.