Article

مقایسه نتایج مدل های rweq وirifr در تعیین تاثیر نوع مدیریت اراضی بر فرسایش بادی

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

فرسایش خاک توسط باد زمانی رخ می دهد که سرعت باد از آستانه فرسایش خاک بیشتر باشد و سطح خاک با گیاهان، باقیمانده آنها، زبری های سطح (ناهمواری های سطح) خاک یا موانع دیگر حفاظت نشده باشد. با توجه به لزوم برآورد مقدار فرسایش برای برنامه‏ریزی حفاظت خاک تا کنون روش‏ها و مدل‏های مختلفی برای برآورد آن ارائه شده است. در این پژوهش مقدار فرسایش و رسوبدهی واحدکاری مختلف (اراضی شوره‏زار و پف کرده، کشاورزی، تاغ‏زار، فرسایش یافته مارنی) با بهره گیری از دو مدل rweq و irifr مورد بررسی قرار گرفت. بررسی خروجی‏های دو مدل نشان داد که روند کلی فرسایش‏های اندازه گیری شده در رخساره‏های مورد بررسی به طور تقریبی یکسان است (در رخساره اراضی شوره‏زار بیشترین و اراضی کشاورزی (گندم) کمترین)، اما مقادیر عددی فرسایش خاک در مدل rweq در بعضی رخساره‏ها از مدل irifr کمتر و در برخی دیگر بیشتر بود. این امر به علت تفاوت‏های موجود در فن آوری براورد فرسایش بادی در مدل می‏باشد. همچنین مقدار فرسایش میانگین در سطح کل منطقه بر پایه مدل rweq مقدار ton/ha/y7/15 و طبقه ((iii-ii برآورد شد. بررسی‏های انجام شده در رخساره‏های مختلف با مدل irifr نشان داد که به غیر از رخساره‏های تاغ زار عدم وجود پوشش گیاهی بیشترین عامل تاثیرگذار فرسایش در سایر رخساره‏ها می باشد. نتایج نشان دهنده این است که استفاده از مدل rweq می‏تواند با توجه به شرایط کمبود داده‏ها، به ویژه داده‏های بادسنجی موجود در ایران، برای برآورد کمی فرسایش و پایش سالانه و ماهانه و پیش بینی نقش تغییر پوشش و مدیریت اراضی بر فرسایش بادی مناسبتر از irifr باشد.

Similar items