مقایسه نتایج مدل های rweq وirifr در تعیین تاثیر نوع مدیریت اراضی بر فرسایش بادی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
فرسایش خاک توسط باد زمانی رخ می دهد که سرعت باد از آستانه فرسایش خاک بیشتر باشد و سطح خاک با گیاهان، باقیمانده آنها، زبری های سطح (ناهمواری های سطح) خاک یا موانع دیگر حفاظت نشده باشد. با توجه به لزوم برآورد مقدار فرسایش برای برنامهریزی حفاظت خاک تا کنون روشها و مدلهای مختلفی برای برآورد آن ارائه شده است. در این پژوهش مقدار فرسایش و رسوبدهی واحدکاری مختلف (اراضی شورهزار و پف کرده، کشاورزی، تاغزار، فرسایش یافته مارنی) با بهره گیری از دو مدل rweq و irifr مورد بررسی قرار گرفت. بررسی خروجیهای دو مدل نشان داد که روند کلی فرسایشهای اندازه گیری شده در رخسارههای مورد بررسی به طور تقریبی یکسان است (در رخساره اراضی شورهزار بیشترین و اراضی کشاورزی (گندم) کمترین)، اما مقادیر عددی فرسایش خاک در مدل rweq در بعضی رخسارهها از مدل irifr کمتر و در برخی دیگر بیشتر بود. این امر به علت تفاوتهای موجود در فن آوری براورد فرسایش بادی در مدل میباشد. همچنین مقدار فرسایش میانگین در سطح کل منطقه بر پایه مدل rweq مقدار ton/ha/y7/15 و طبقه ((iii-ii برآورد شد. بررسیهای انجام شده در رخسارههای مختلف با مدل irifr نشان داد که به غیر از رخسارههای تاغ زار عدم وجود پوشش گیاهی بیشترین عامل تاثیرگذار فرسایش در سایر رخسارهها می باشد. نتایج نشان دهنده این است که استفاده از مدل rweq میتواند با توجه به شرایط کمبود دادهها، به ویژه دادههای بادسنجی موجود در ایران، برای برآورد کمی فرسایش و پایش سالانه و ماهانه و پیش بینی نقش تغییر پوشش و مدیریت اراضی بر فرسایش بادی مناسبتر از irifr باشد.