تأثیر تمرین های تعادلی بر افسردگی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پارکینسون
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
هدف از پژوهش حاضر بهکارگیری تمرینهای تعادلی در جهت کاهش افسردگی و افزایش کیفیت زندگی بیمارانی است که حملات پارکینسونی آنها با وجود مصرف دارو کنترل نمیشود. پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی و پیشآزمون ـ پس آزمون با گروه کنترل است. 20 مرد مبتلا به پارکینسون بهصورت هدفمند و داوطلبانه انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایشی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. آزمودنیهای گروه تمرینی علاوه بر درمانهای دارویی بهمدت 12 هفته، هر هفته سه جلسه 60 دقیقهای نیز به انجام تمرینهای تعادلی پرداختند؛ درحالیکه بیماران گروه کنترل در این مدت جز درمانهای دارویی، هیچ فعالیت بدنی را تجربه نکردند. در ابتدا و انتهای این دوره، افسردگی و کیفیت زندگی بیماران بهترتیب با پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پارکینسون ارزیابی شد. نتایج نشان داد، افسردگی در گروه تجربی بهشکل معناداری نسبت به پیش از دوره تمرینی کاهش یافت؛ درحالیکه در گروه کنترل، تغییر معناداری مشاهده نشد. همچنین کیفیت زندگی در تمامی ابعاد در گروه تجربی بهبود یافت درحالیکه در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. نتایج پژوهش نشان داد که ورزشهای تعادلی بهعنوان یک روش درمانی مفید و مؤثر میتواند در جهت بهبود افسردگی و بهدنبال آن بهبود در عملکرد زندگی روزانه وکیفیت زندگی بیماران پارکینسون مورد استفاده قرار گیرد.