مقایسه تاثیر هشت هفته تمرینهای مقاومتی با الگوهای متفاوت حرکتی بر سطوح سرمی آدیپونکتین، لپتین، تستوسترون و کورتیزول مردان بی تحرک
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: بافت چربی هورمونهای مختلفی از جمله آدیپونکتین ترشح میکند که عملکردهای بیولوژیک متنوعی را تنظیم میکند، لذا هدف از مطالعه حاضرتعیین اثر هشت هفته تمرین های مقاومتی با الگوهای متفاوت بر سطوح سرمی لپتین، آدیپونکتین، تستوسترون و کورتیزول مردان بی تحرک بود. مواد و روش ها: 40 مرد تمرین نکرده با میانگین سن 66/2±80/23 سال و وزن 96/4±43/67 کیلوگرم به صورت تصادفی در یکی از چهار گروه تمرین بالاتنه، پایین تنه و ترکیبی (شامل: سه جلسه تمرین مقاومتی درهفته به مدت 8 هفته، 5 ست تمرینی با60 تا 85 درصد یک تکرار بیشینه) و کنترل (هر گروه 10 نفر) قرارگرفتند، نمونههای خونی در شرایط مشابه درسه مرحله پیش آزمون، هفته چهارم و روز پس از پایان هفته هشتم اندازهگیری و در سطح 05/0p< مورد تحلیل آماری قرار گرفت. یافته ها: درگروه بالاتنه: پس از هشت هفته درصد چربی (39/7 درصد) و لپتین (02/64 درصد) کاهش و آدیپونکتین (42/90 درصد)، تستوسترون (19/24 درصد) افزایش معنی دار نسبت به پیش آزمون داشت (002/0p<). پایینتنه: درصد چربی (39/7 درصد) و لپتین کاهش (00/0p<) (95/56 درصد)، آدیپونکتین (012/0p<) (82/87 درصد) و تستوسترون افزایش (001/0p<) (54/23 درصد) معنی دار نسبت به پیش آزمون داشت. ترکیبی: شاخص توده بدنی (88/1 درصد)، توده عضلانی (24/2 درصد) و آدیپونکتین (56/91 درصد) افزایش معنی داری (001/0p<)، لپتین (001/0p<) (3/59 درصد) پس از هشت هفته تمرین و کورتیزول (01/0p<) (17/19 درصد) پس از چهار هفته تمرین ترکیبی کاهش معنی داری نسبت به پیش آزمون داشت. نتیجه گیری: در مطالعه حاضر انواع تمرینات مقاومتی موجب افزایش آدیپونکتین و کاهش لپتین گردید. هم چنین افزایش سطح سرمی تستوسترون و کاهش درصد چربی در گروه تمرین با اندام های فوقانی و تحتانی مشاهده گردید. طبق نتایج به دست آمده به نظر می رسد اجرای تمرینات مقاومتی در افرادی که سابقه ی بی تحرکی دارند نیز با تغییر در سطوح هورمونی همراه است و می تواند در پیشگیری از بیماری های قلبی و عروقی در این افراد موثر باشد.