Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: یافتههای برخی بررسیها نشان داده تجویز مکمل کرومیوم پیکولینات در بیماران دیابتی نوع 2 میتواند کنترل لیپید و قند خون را بهبود بخشد، اما دادههای ارایه شده در این مورد یکسان نیستند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مکمل کرومیوم پیکولینات برکنترل لیپید و قند خون بیمـاران مبتلا به دیابت نوع 2 بود. مواد و روشها: در یک مطالعهی کارآزمایی بالینی60 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 بررسی شدند. بیماران به صورت تصادفی و دوسوکور به دو گروه مورد و شاهد30 نفره تقسیم شدند، و به مدت 3 ماه مورد درمان با کرومیوم پیکولینات به میزان 200 میکروگرم و دارونما قرار گرفتند. شاخصهای تنسنجی و پروفایل قند و چربی در ابتدا و انتهای بررسی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافتهها: یافتههای بررسی حاضر نشان داد پس از 3 ماه تجویز کرومیوم پیکولینات به میزان 200 میکروگرم در مقایسه با گروه شاهد سطح تری گلیسرید به صورت معنی دار کاهش یافت، هم چنین، در مطالعه ی حاضر اختلاف تغییرات تری گلیسرید در دو گروه معنی دار بود (048/0=p)، اما شاخصهای دیگر چربی در قیاس با گروه کنترل بدون تغییر ماندند (05/0 p) و مصرف کروم سبب کاهش معنیدار hba1cگردید (001/0>p). هم چنین اختلاف تغییراتfpg نیز در دو گروه معنی دار بود (001/0>p) و مصرف کروم سبب کاهش معنیدار fpg شد. نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاضر پیشنهادکنندهی آن است که تجویز کرومیوم پیکولینات در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 میتواند میزان تری گلیسرید خون، hba1c و fpg را کاهش دهد.
مقدمه: یافتههای برخی بررسیها نشان داده تجویز مکمل کرومیوم پیکولینات در بیماران دیابتی نوع 2 میتواند کنترل لیپید و قند خون را بهبود بخشد، اما دادههای ارایه شده در این مورد یکسان نیستند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مکمل کرومیوم پیکولینات برکنترل لیپید و قند خون بیمـاران مبتلا ب
چکیده زمینه و هدف: اختلال در متابولیسم روی میتواند با بیماریهای متعددی نظیر بیماری دیابت مرتبط باشد. این مطالعه با هدف مقایسه میزان روی سرم بیماران دیابتی نوع 2 با افراد غیردیابتی طراحی شد. مواد و روشها: در این بررسی مقطعی که در سال 1388 انجام شد، تعداد 35 بیمار دیابتی ( سن 30
Articleمجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجانزینت سالم، z. salem دانشگاه علوم پزشکی رفسنجانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان (rafsanjan university of medical sciences) رضا وزیری نژاد، r. vazirinejad دانشگاه علوم پزشکی رفسنجانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان (rafsanjan university of medical sciences) مهناز تشکری، m. tashakory دانشگاه علوم پزشکی رفسنجانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان (rafsanjan university of medical sciences) پریسا بالایی
چکیده زمینه و هدف: اختلال در متابولیسم روی می تواند با بیماری های متعددی نظیر بیماری دیابت مرتبط باشد. این مطالعه با هدف مقایسه میزان روی سرم بیماران دیابتی نوع 2 با افراد غیردیابتی طراحی شد. مواد و روش ها: در این بررسی مقطعی که در سال 1388 انجام شد، تعداد 35 بیمار دیابتی ( سن 30
زمینه و هدف: پرفشاری خون یک بیماری شایع و خطرآفرین در دیابت است که 20-60% بیماران دیابتی را تحت تأثیر قرار میدهد و به نظر میرسد مواد مغذی مختلف بر روی فشار خون تأثیر داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر وضعیت دریافت درشت مغذیها و ریزمغذیها بر روی فشار خون افراد مبتلا به
مقدمه: رابطه بین دیابت، انسولین و روی پیچیده است. روی در سنتز، ذخیره و ترشح انسولین نقش دارد و همچنین در ساختمان هگزامری انسولین بکار رفته است و گفته میشود که کاهش آن بر روی تولید و ترشح انسولین در سلولهای پانکراس اثر می گذارد و احتمالاً این وقایع در دیابت نوع 2 تشدید میشوند.
Articleمجله دیابت و متابولیسم ایرانمحمد حسین دباغ منش، mohammad hossein dabbaghmanesh endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iran.مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز محمد رضا کلانترهرمزی، mohammad reza kalantarhormozi endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iran.مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز محمود سوید، mahmood soveid endocrinology and metabolism research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iran.مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز عبدالصمد صادق الوعد
مقدمه: رابطه بین دیابت، انسولین و روی پیچیده است. روی در سنتز، ذخیره و ترشح انسولین نقش دارد و همچنین در ساختمان هگزامری انسولین بکار رفته است و گفته می شود که کاهش آن بر روی تولید و ترشح انسولین در سلول های پانکراس اثر می گذارد و احتمالاً این وقایع در دیابت نوع 2 تشدید می شوند.