تاثیر مورفین بر هورمون های تنظیم کننده ی گلوکز خون (انسولین، کورتیزول و اپی نفرین) در موش های دیابتی و غیردیابتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده مقدمه: نقش مورفین در تغییرات گلوکز خون شناخته شده است. این پژوهش با هدف بررسی سازوکارهای هورمونی تاثیر مورفین بر گلوکز خون موشهای دیابتی و غیردیابتی انجام گرفت. مواد و روشها: موشها به دو گروه دیابتی و غیردیابتی، و سپس هر گروه به زیرگروههای 1-کنترل (سالین + سالین)، 2- سالین+ مورفین، و 3- نالوکسان+مورفین تقسیم شدند. نمونههای خون به منظور تعیین گلوکز خون و هم چنین آنالیزهای هورمونی(انسولین، کورتیزول و اپی نفرین) دریافت گردید. یافته ها: در موش های غیردیابتی و دیابتی میزان گلوکز خون در گروه سالین+ مورفین، در مقایسه با گروه کنترل به ترتیب تا 3 و 1 ساعت کاهش معنیداری داشت، که این کاهش در گروه نالوکسان+ مورفین جبران گردید. پس از 3 ساعت، میزان انسولین در موشهای غیردیابتی کاهش معنی داری را نسبت به گروه کنترل نشان داد که این کاهش در گروه نالوکسان+ مورفین جبران گردید. در حالی که انسولین در موشهای دیابتی تغییر معنیداری نداشت. کورتیزول در موشهای غیر دیابتی و دیابتی پس از 3 ساعت تغییر معنیداری را نسبت به گروه کنترل نشان نداد. اپی نفرین پس از 3 ساعت در موش های دیابتی و غیردیابتی کاهش معنیداری را نسبت به گروه کنترل نشان داد، که این کاهش در گروه نالوکسان + مورفین جبران گردید. نتیجه گیری: مورفین زیرجلدی موجب هیپوگلیسمی در موش های دیابتی و غیر دیابتی می شود. هیپوگلیسمی به دست آمده و کاهش انسولین در موش های غیردیابتی، و بدون تغییر ماندن آن در گروه دیابتی به احتمال زیاد از راه غیروابسته به انسولین صورت می گیرد.