اثر تجویز توأم اسیدلیپوئیک و پیریدوکسین بر عوامل التهاب سیستمی و عروقی در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی

نازنین نوری، nazanin noori department of human nutrition,faculty of nutrition sciences and food technology, national nutrition and food technology research institute, 46, west arghavan st., farahzadi blv., shahrak qods, p.o.box:19395-4741,tehran, islamic republic of iranتهران ، شهرک قدس، خ فرحزادی، خ ارغوان غربی ، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، انستیتو تحقیقات تغذیه و صنایع غذایی کشور، گروه تغذیه انسانی هادی طبیبی، hadi tabibi department of human nutrition,faculty of nutrition sciences and food technology, national nutrition and food technology research institute, 46, west arghavan st., farahzadi blv., shahrak qods, p.o.box:19395-4741,tehran, islamic republic of iranتهران، شهرک قدس، خیابان فرحزادی، خیابان ارغوان غربی، دانشکده ی علوم تغذیه و صنایع غذایی، گروه تغذیه ی انسانی فرهاد حسین پناه، farhad hosseinpanah research institute for endocrine sciences,taleghani hospital, velenjak st,tehran,islamic republic of iranتهران ، خ ولنجک، بیمارستان طالقانی، پژوهشکده علوم درون ریز و متابولیسم مهدی هدایتی، mehdi hedayati research institute for endocrine sciences,taleghani hospital, velenjak st,tehran,islamic republic of iranتهران ، خ ولنجک، بیمارستان طالقانی، پژوهشکده علوم درون ریز و متابولیسم محسن نفر، mohsen nafar department of nephrology, shahid labbafi nejad hospital, pasdaran st, tehran,islamic republic of iranتهران، خ پاسداران، بیمارستان لبافی نژاد، گروه نفرولوژی

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

مقدمه: التهاب سیستمی و التهاب عروقی دو عامل خطرزا در ایجاد نفروپاتی دیابتی هستند. در بیماران دیابتی، غلظت عوامل التهاب سیستمی و التهاب عروقی سرم با آلبومینوری رابطه ی مثبت دارند. بنابراین، مطالعه ی حاضر به منظور بررسی اثرات تجویز توأم اسید لیپوئیک و پیریدوکسین روی غلظت سرمی این فاکتورها در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی صورت گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور بود که در آن 38 بیمار مبتلا به نفروپاتی دیابتی (23 زن و 15 مرد) به طور تصادفی به گروه دریافت کننده ی مکمل و دارونما تقسیم شدند. بیماران گروه دریافت کننده ی مکمل، روزانه 800 میلی گرم اسیدلیپوئیک و 80 میلی گرم پیریدوکسین به مدت 12 هفته دریافت کردند درحالی که بیماران گروه دارونما روزانه دارونماهای مشابهی را دریافت می کردند. در شروع مطالعه و پایان هفته ی دوازدهم از هر بیمار یک نمونه ی ادرار و 10 میلی لیتر خون بعد از 12 تا 14 ساعت ناشتایی گرفته شد. غلظت پروتئین واکنش دهنده با پلی ساکارید c (hs-crp)، مولکول چسبندگی بین سلولی نوع 1 محلول (sicam-1)، مولکول چسبندگی سلول های عروقی نوع 1 محلول (svcam-1)، se-selectin، اینترلوکین -6، گلوکز سرم، درصد هموگلوبین a1c خون و غلظت آلبومین ادرار اندازه گیری شدند. یافته ها: در مطالعه ی حاضر تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه از نظر میانگین تغییرات غلظت hs-crp، sicam-1، svcam-1، se-selectin ، اینترلوکین -6، گلوکز سرم و درصد هموگلوبین a1c خون مشاهده نگردید. میانگین غلظت آلبومین ادرار در گروه دریافت کننده ی مکمل در پایان هفته ی دوازدهم به طور معنی داری در مقایسه با شروع مطالعه کاهش یافت (05/0>p) و این کاهش در مقایسه با گروه دریافت کننده ی دارونما معنی دار بود (05/0>p). نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر نشان داد که تجویز توأم اسید لیپوئیک و پیریدوکسین تأثیری بر غلظت عوامل التهاب سیستمی و التهاب عروقی ندارد، امّا سبب کاهش معنی دار آلبومینوری در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی می شود. بنابراین تجویز توأم اسیدلیپوئیک و پیریدوکسین ممکن است نقش مؤثری در کند کردن پیشرفت نفروپاتی دیابتی با سازوکار متفاوت از تأثیر آنها بر روند التهاب داشته باشد.