تجلی ادبیات پست مدرن در نمایشنامه های علمی با تأکید بر نمایشنامهی آرکادیا اثر تام استوپارد
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
نمایشنامهی علمی رویکردی نو در عرصهی نمایشنامه نویسی است که ریشه در آثار دراماتیک گذشته دارد. نگرش علمی به درام با توجه به رشد فناوری در قرن بیستم، متکی بر نظریههای علمی و دستاوردهای بشر در عرصهی علم و صنعت است. بیشترین نمود علم در هنر را می توان در آثار پست مدرن جستجو کرد که در آنها علم دست مایه ای است برای خلق اثر هنری. تام استوپارد، نمایشنامه نویس معاصر بریتانیایی، در میان دیگر نمایشنامه نویسان حوزهی نمایش های علمی به سبب تکثر آثارش شناخته تر است. نمایشنامهی آرکادیا (1993) با انتخاب نظریهی آشوب به عنوان چارچوب و ساختار روایی، یکی از شاخص ترین نمایشنامههای علمی حال حاضر دنیای درام است. چارچوب نظری پژوهش حاضر نظریههای اندیشمندانی همچون «فرانسوا لیوتار» و «ژان بودریار» دربارهی پستمدرنیسم، جایگاه هنر در آن و تبیین ویژگیها و دلایل شکلگیری آثار پستمدرن است. «لیوتار» با مطرحکردن نظریهی فراروایت دلیل شکلگیری پستمدرنیسم و گرایش هنر به این جریان را بیان میکند و «بودریار» به تبیین رویکرد، اثرگذاری و روابط میان هنر و علم در جهان پستمدرن میپردازد. در این مقاله تلاش شده است با توجه به آراء این دو نظریهپرداز در حوزهی ادبیات پستمدرن، قرار گرفتن نمایشنامههای علمی از جمله نمایشنامهی آرکادیا، در زمرهی آثار پستمدرن را اثبات و تفاوتهای ساختاری میان این آثار و دیگر آثار تبیین شود.