عوامل مؤثر بر انتشار گاز دی اکسید کربن در کشورهای در حال توسعه با استفاده از رویکرد اقتصادسنجی بیزینی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
توجه به توسعه پایدار و لزوم حفاظت از محیط زیست و نیز اثرات نامطلوب آلودگی محیط زیست بر کیفیت زندگی سبب شده است که حفظ محیط زیست به یکی از مهمترین دغدغههای سیاستگذاران اقتصادی تبدیل شود. به همین دلیل در طول چند دهه اخیر راههای بهبود کیفیت محیط زیست و عوامل تأثیرگذار بر آن، مطالعات نظری و تجربی گستردهای را به خود اختصاص داده و در کانون توجه تحلیلگران اقتصادی قرار گرفته است. مروری بر نتایج مطالعات انجام شده نشان میدهد که نداشتن چارچوب مشخص برای انتخاب متغیرهای توضیحی و تخمین مدلهای مختلف آلودگی به نتایج و توصیههای سیاستی متفاوتی منجر شده است. یکی از راههای غلبه بر نااطمینانی در انتخاب متغیرها و همچنین نااطمینانی در انتخاب مدل، استفاده از روشهای اقتصادسنجی بیزینی از جمله روش میانگینگیری مدل بیزینی (bma) است. در این راستا، در این پژوهش سعی شده است با استفاده از دادههای کشورهای در حال توسعه در یک دوره 23 ساله 2014-1992 و با بهرهگیری از رویکرد اقتصاد سنجی بیزینی اثر عوامل مؤثر بر انتشار گاز co2 (به عنوان مهمترین شاخص آلودگی هوا) مورد بررسی قرار گیرد. نتایج حاصل از روش میانگینگیری مدل بیزینی (bma) نشان میدهد که فرضیه زیست محیطی کوزنتس مبنی بر وجود رابطه u معکوس بین رشد اقتصادی و کیفیت محیط زیست در کشورهای در حال توسعه مورد تأیید قرار میگیرد. همچنین یافتههای تحقیق حاکی از آن است که متغیرهای مصرف انرژی، مصرف برق، و متغیرهای مربوط به صنعتی شدن رابطه مثبت و تقریبا با اهمیتی با انتشار گاز دی اکسید کربن دارند. در مقابل نرخ سواد و نابرابری درآمد نیز اثر کاهندهای بر میزان انتشار co2 داشتهاند.