مطالعه تنوع ژنتیکی جمعیت های زنبور عسل استان کرمان با استفاده از نشان گرهای issr
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این پژوهش، تنوع ژنتیکی در جمعیت زنبورهای استان کرمان با استفاده از دو آغازگر issr مورد ارزیابی قرار گرفته است. در این طرح از 30 زنبور در شش جمعیت (کرمان، جیرفت، راین، رابر، بردسیر و فلو) نمونهبرداری شد. با استفاده از آغازگرهای (ac)8g و (agac)4gc تعداد 16 قطعه dna تکثیر شد که همه چند شکل بودند. تعداد قطعات تولید شده در پروفایلهای dna شهرهای مختلف از دو تا هشت قطعه، با اندازههایی که از 150 تا 1000 جفت باز متغیر بود تغییر میکرد. میانگین شاخص شانون بر اساس نشانگر (ac)8g برای جمعیت زنبور عسل جیرفت، کرمان، فلو (زنبور بومی جیرفت)، راین، رابر و بردسیر به ترتیب 52/0، 36/0، 50/0، 61/0، 42/0 و 19/0 در نظر گرفته شد و بر اساس نشانگر(agac)4gc برای جمعیت زنبور عسل جیرفت، کرمان، فلو (زنبور بومی جیرفت)، راین، رابر و بردسیر به ترتیب 52/0، 51/0، 46/0، 39/0، 41/0 و 27/0 بود. آنالیز خوشه ای با استفاده از روش upgma انجام شد. دندروگرام رابطه ژنتیکی بین 30 فرد در 6 جمعیت به دست آمد. هاپلوتیپها محاسبه شد و فراوانیها در هر جمعیت مقایسه شد. براساس نتایج کلیه معیارهای ژنتیکی انجام شده در این بررسی، میتوان نتیجه گرفت که تودههای زنبورعسل این استان دارای تنوع بوده، ولی این تنوع ژنتیکی متوسط است. همچنین نتایج این پژوهشمیتواند اطلاعات ملکولی پایهای برای مطالعه بیشتر زنبورهای عسل بومی با نشانگرهای issr را فراهم آورد.