تاثیر محدودیت غذایی و کوآنزیم q۱۰ بر توان ایمنی و شیوع آسیت در جوجه های گوشتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور بررسی اثرات محدودیت غذایی و همچنین استفاده از کوآنزیم 10 q در جیرهی جوجههای گوشتی بر کاهش مرگ و میر ناشی از آسیت و همچنین سیستم ایمنی این پرندگان، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی و به روش فاکتوریل با سه سطح محدودیت غذایی (صفر، 10 و 20 درصد اشتها) و دو سطح کوآنزیم 10 q (صفر و ٢٠ میلی گرم در کیلوگرم خوراک) انجام شد. بدین منظور از ٦٠٠ قطعه جوجهی گوشتی با 5 تکرار و 20 پرنده در هر تکرار استفاده گردید. طول دورهی آزمایش شش هفته در نظر گرفته شد. محدودیت غذایی از سن 14-7 روزگی اعمال گردید. در طی این دوره تلفات مورد بررسی قرار گرفته و در صورتی که تلفات ناشی از آسیت بود در مورد هر یک از تیمار ها ثبت میگردید. نسبت وزن بطن راست به کل بطنها، شمارش گلبولهای قرمز و مقدار هماتوکریت و هموگلوبین به عنوان شاخصهای بروز آسیت، و شمارش گلبول های سفید، درصد هتروفیلها، لنفوسیتها، نسبت هتروفیل به لنفوسیت و عیار پادتن علیه تزریق گلبول قرمز گوسفند به عنوان معیار پاسخ ایمنی اندازهگیری شدند. نسبت بطن راست به کل بطنها، مقدار هماتوکریت، هموگلوبین و شمار گلبولهای قرمز خون تحت تاثیر محدودیت غذایی و کوآنزیم 10 q قرار نگرفت (05/0 p> ). محدودیت غذایی تاثیری بر تولید پادتن علیه srbc نداشت (05/0 p> )، اما کوآنزیم 10 q باعث ایجاد تفاوت معنیداری در پادتن علیه srbc گردید به طوریکه اثرات آن تمایل به معنی دار شدن داشت (07/0 p ). گلبولهای سفید، لنفوسیتها و هتروفیلها همچنین نسبت هتروفیل به لنفوسیت تحت تاثیر محدودیت خوراکی و کوآنزیم 10 q قرار نگرفتند (05/0 p> ).