بررسی شیوع سرولوژیک بیماری سلیاک در بیماران با اختلالات روانی مزمن
منوچهر خوش باطن، manoochehr khoshbaten associate professor, research center for gastroenterology and liver diseases, tabriz university of medical sciences, tabriz, iran نسرین شریفی، nasrin sharifi student of msc, department of nutritional science, research center of nutritional science, tabriz university of medical sciences, tabriz, iran مهدیار غلام نژاد، mahdyar gholamnejad resident of internal medicine, tabriz university of medical sciences, tabriz, iran علی فخاری، ali fakhari associate professor, department of psychiatry, tabriz university of medical sciences, tabriz, iran
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: ارتباط بین سلیاک و اختلال روانی مزمن (افسردگی و اسکیزوفرنی) در چندین مطالعه مطرح شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی بیماری سلیاک در بیماران مبتلا به اختلال روانی مزمن با استفاده از آزمون آنتی بادی ترانس گلوتامیناز بافتی (anti-ttg) انجام گرفت.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 200 بیمار مرد با تشخیص اختلالات افسردگی (100 نفر) و اسکیزوفرنی (100 نفر) بستری در بخش بیماران مزمن روانی بیمارستان رازی تبریز بررسی شدند. 5 سی سی خون از بیماران گرفته شد. سطح سرمی anti-ttg از نوع iga با استفاده از elisa اندازه گیری گردید. سطح سرمی iga نیز با استفاده از روش ایمونوتوربیدومتری اندازه گیری شد. افراد anti-ttg مثبت و مبتلا به کمبود iga، برای انجام آندوسکوپی و نمونه برداری از دوازدهه ارجاع داده شدند.یافته ها: میانگین سنی افراد 06/10± 37 سال (محدوده 68-18 سال) بود. از 100 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی در 1 نفر (? درصد) و از 100 بیمار مبتلا به افسردگی در 2 نفر (2 درصد) نتیجه آزمون anti-ttg مثبت بود. 3 نفر از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی و 2 نفر از افراد مبتلا به افسردگی مبتلا به کمبود iga بودند. هیچ کدام از بیماران مبتلا به افسردگی و اسکیزوفرنی، سابقه اسهال مزمن را گزارش نکردند. هیچ کدام از موارد anti-ttg مثبت و مبتلا به کمبود iga، برای انجام نمونه برداری از مخاط دوازدهه رضایت ندادند.نتیجه گیری: شیوع سرولوژیک سلیاک در افراد مبتلا به افسردگی (2 درصد) و اسکیزوفرنی (1 درصد) در مطالعه حاضر کمی بالاتر از شیوع به دست آمده آن در جمعیت عمومی است. بنابراین پیشنهاد می شود که افراد مبتلا به بیماری اختلال روانی مزمن از نظر وجود بیماری سلیاک مورد بررسی واقع شوند تا با درمان زود هنگام از عوارض عصبی و روانی این بیماری پیشگیری شود.
سابقه و هدف: ارتباط بین سلیاک و اختلال روانی مزمن (افسردگی و اسکیزوفرنی) در چندین مطالعه مطرح شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی بیماری سلیاک در بیماران مبتلا به اختلال روانی مزمن با استفاده از آزمون آنتی بادی ترانس گلوتامیناز بافتی (anti-tTG) انجام گرفت.روش بررسی: در این
مقدمه: خانوادهی بیماران مبتلا به اختلالات روانی و جسمانی مزمن، اقدامات حمایتی متعددی را برای بیمار انجام میدهند. مراقبان این گروه از بیماران، فشار مراقبتی زیادی را متحمل میشوند. شناسایی میزان این فشارها میتواند نقش تعیینکنندهای در ارتقای سلامت روانی آنها داشته باشد. پژوهش
Articleاصول بهداشت روانیبهرام علی بهرام علی قنبری هاشم آبادی، bahram ghanbarih دانشیار روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
در طول سه دههی اخیر مراقبت و بازتوانی از بیماران روانی مزمن در نظام بهداشت روانی مورد توجه فزاینده بوده است. این تحقیق جهت تعیین تاثیر هنردرمانی گروهی بر مهارت ارتباط بین فردی بیماران روانی مزمن انجام گرفته است. روشکار: پژوهش حاضر یک مطالعهی شبه تجربی است که در مرکز نگهداری و
در طول سه دههی اخیر مراقبت و بازتوانی از بیماران روانی مزمن در نظام بهداشت روانی مورد توجه فزاینده بوده است. این تحقیق جهت تعیین تاثیر هنردرمانی گروهی بر مهارت ارتباط بین فردی بیماران روانی مزمن انجام گرفته است. روشکار: پژوهش حاضر یک مطالعهی شبه تجربی است که در مرکز نگهداری و
Articleمجله علمی دانشگاه علوم پزشکی گرگانافشین هوشیار، houshiyar a (md) نسرین فولادی، fouladi n (phd) نشانی : اردبیل، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، گروه پزشکی اجتماعی، تلفن 5510052-0451 ، نمابر 5510060 فیروز امانی، amani f (phd) حسین علی محمدی اصل
زمینه و هدف : سندرم روده تحریک پذیر شایع ترین اختلال گوارشی و بیشترین علت مراجعه بیماران به متخصصین گوارش است. این مطالعه به منظور تعیین شیوع سرولوژیک سلیاک در بیماران با علائم سندرم روده تحریک پذیر در اردبیل انجام شد. روش بررسی : این مطالعه توصیفی روی 105 بیمار (47 مرد و 58 زن)
ارتباط بین بیماری سلیاک و دیابت نوع 1 در مطالعات متعدد مورد بررسی قرار گرفته است. در صورت همراهی سلیکاک و دیابت و عدم تشخیصی سلیکاک، ممکن است اشتباهات تشخیصی و درمانی صورت گیرد. این مطالعه با هدف بررسی شیوع بیماری سلیاک در بیماران دیابتی نوع 1 انجام گرفته است تا با تشخیص به موقع