بررسی پدیده ی نوستالژی (غم غربت)در اشعار ابن خفاجه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ناخرسندی از زمان حاضر ویژگی مستمر افراد جامعه بشری است. این امر موجب ظهور پدیدهی رویگردانی و گریز از زمان حاضر میشود. همواره انسان در تلاش است تا برای رهایی از وضع نامطلوب کنونی خود، جایگزینی پیدا نماید. او مطلوبش را گاه با پناه بردن به گذشته و گاه با رؤیای آینده جستجو میکند. حسرت گذشته و دلتنگی برای همهی آنچه از دست رفته – که یکی از حوزههای معنایی پدیدهی نوستالژی است- هماره ذهن بشر را درگیر خود کرده است. شاعران و هنرمندان در آثار خود به نحوی حسرت گذشته و دلتنگی حاصل از آن را با ابزارها ی زبانی و تصویرهای شعری گوناگون بیان کردهاند. این موضوع به عنوان یکی از رفتارهای ناخودآگاه فرد در شعر ابن خفاجه نمود دارد. غم دوری از وطن و معشوق، سوگ عزیزان و یاد اسطورهها، از مؤلفههای نوستالژیک اشعار ابن خفاجه به شمار میرود. وی با صدق عاطفه و فوران احساس این معانــی را در شعــر خود به تصویر مـیکشد.مقالهی حاضر با روش تحلیلی – توصیفی ظهور و بروز این پدیدهی روانشناختی- اجتماعی را در سرودههای یکی از سرآمدان شعر اندلس مورد مطالعه قرار داده است.