جایگاه حقیقت محمدی و حقیقت علوی در عرفان امام خمینی
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract
No abstract recorded for this item.
Similar items
عرفان امام خمینی(س) و جلوه‌های آن در تفسیر عرفانی از‌‌قرآن کریم
بی‌گمان، سنگبنای همة اندیشه‌ها و رفتارهای امام را باید در اندیشة عرفانی و خداشناسی شهودی ایشان جستجو کرد. امام با خرق حجاب ضخیم سلوک علمی‌و برهانی، حقیقت عبودیت را در وجود خویش نمودار ساخت و در پرتو‌‌قرآن به مرتبت کامل ایمان و اطمینان قلبی دست یافت. رویکردی که به تحریر مبانی نظری
بررسی تطبیقی نقش و جایگاه زنان در اندیشه و نهضت امام خمینی و امام موسی صدر
زنان مسلمان ازیک‌طرف با رویکردی از جایگاه زن در غرب مواجه هستند که بر مبنای تشابه حقوق زن و مرد بر حضور بی‌قیدوشرط زنان در تمامی عرصه‌ها تأکید میورزد؛ و از طرف دیگر با نگرش تفریطی روبرو میباشند که با تکیه‌بر برخی تفاوتهای بیولوژیک بین زن و مرد، زن را فرودست مرد میداند براین اساس
تحلیلی از جایگاه جهاد و جنگ در اندیشه امام خمینی(ه)
از دیدگاه اسلام، جنگ در صورتی پسندیده است که برای مغلوب ساختن نفس امارة انسانی و رهاندن جوامع بشری از دست حاکمان ظالم و اسیر نفس صورت بگیرد و عامل جنگ و جهاد، یا جنگ مشروع/ نامشروع و عادلانه/ غیرعادلانه نیز همین تفاوت در نیت ها به حساب می آید.بر این مبنا، دفاع و جهاد دفاعی اهمیت
مرتبه احدیت، نقطة عطف عرفان امام خمینی (س) و ابن عربی
بحث ذات و تجلیات ذاتی حق تعالی از مباحث بنیادین در عرفان نظری است که آرای زیادی از آن متفرع می‌گردد. عرفا اتفاق نظر دارند که مرتبه ذات، غیب مغیبی است که فوق شهود شاهدان و ادراک مدرکان است و بنابر این مجال بحث و تبادل آرا در میان عرفا دربارة کنه ذات منتفی است. در میان مباحث مربوط
جایگاه عشق در عرفان امام خمینی(ره)
رسیدن به بالاترین مقامات معرفت و کمال روحانی، پیوسته از اهداف بلند انسانهای عارف بوده است. در اندیشه این انسانها، محبت رمز رسیدن به این مرحله از تعالی و کمال روحانی است که از آن در آثار خود به «حب»، «عشق»، «محبوب» و «معشوق» یاد کرده اند.
بازتحلیل جایگاه فقه اهل‌سنت در روش اجتهادی امام خمینی با تأکید بر کتاب البیع
در عرصه اجتهاد شاید در نگاه نخست به نظر آید که بررسی فقه اهل‌سنت از اهمیت چندانی در استنباط برخوردار نیست؛ اما باید گفت که عملیات استنباط، بدون مراجعه به فقه اهل‌سنت در مواضع نیاز بدانها در غالب موارد و به‌ویژه در مسائل پیچیده‌تر و دارای ابعاد بیشتر تقریباً بی‌‌‌معنا بوده و باید