معناشناسی امنیت فردی در قرآن کریم
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
امنیّت یکی از موضوع های قابل توجّه در قرآن است. این موضوع در مقاله پیشرو، با روش معناشناسی واژگانی، بررسی و میدان معنایی واژگان مرتبط با امنیّت فردی با توجّه به سیاق آیات و روابط همنشینی و جانشینی کلمات در آیهها، ترسیم شده است. این پژوهش درصدد پاسخ به این سؤال است که حوزة مفهوم امنیّت فردی در قرآن چیست و معناشناسی چگونه به تبیین مفهوم امنیّت کمک میکند؟ با نگاهی به روابط درون متنی آیات مرتبط با امنیّت فردی و توجّه به میدان معنایی آن، روشن میشود که امنیّت فردی در دنیا و آخرت در گرو ایمان حقیقی به خدا ومعرفت نسبت به اوست وآدمی بایددرراستای ایمان، در گسترش امنیت درناحیة فردی واجتماعی آن کوشا باشد. به عنوان نمونه، همنشینی عبارتهای ﴿وَ قَدْ هَدانِ﴾، ﴿و لا أَخافُ ما تُشْرِکُونَ بهِ﴾ و ﴿الَّذینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبسُوا إیمانَهُمْ بظُلْمٍ﴾ با امنیّت و عبارت ﴿أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُون﴾ در سیاق کلمات آیات80-82 سورة مبارکۀ انعام، نشان میدهد امنیّت در دنیا و آخرت از نگاه حضرت ابراهیم (ع) و مؤمنان، از طریق ایمان به خدای یگانه، دوری از هرگونه ظلم وشرک خفی و جلی حاصل میشود و آنها امنیّت را این گونه در زندگی خود گسترش دادند.