Article

تأثیر فیلترهای کاهش دهنده لکوسیت بر آلوایمونیزاسیون ناشی از ترانسفوزیون پلاکت در بیماران لوسمی حاد

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

سابقه و هدف: لوسمی به عنوان یکی از شایع ترین بدخیمی های بزرگسالان و اطفال، عوارض متعددی ایجاد می کند. یکی از عوارض عمده خون ریزی ناشی از ترومبوسینوپنی است و ترانسفوزیون پلاکت می تواند نجات بخش زندگی در هنگام خونریزی باشد. آلوایمونیزاسیون زمانی مطرح می شود که ترانسفوزیون پلاکت منجر به افزایش رضایت بخش در شماره پلاکت ها نمی شود. روش های درمانی متعددی در آلوایمونیزاسیون مطرح می شود که یکی از آن ها استفاده از فرآورده های عاری از لکوسیت ها می باشد. با توجه به اهمیت موضوع، این تحقیق در دو مرکز درمانی شهدا و طالقانی در شهر تهران انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقیق حاضر به صورت کارآزمـایی بالیـنی شاهـد دار یک سـوکور بر روی 44 بیـمار لوسمی حـاد پس از همـانند سازی در گروه شاهد (20 نفر) از ست های معمولی برای ترانسفوزیون استفاده شده و در گروه آزمایش ست های فیلتردار (24 نفر) بیوفیلتر مورد بهره برداری قرار گرفت و در هر دو گروه پس از ترانسفوزیون پلاکت یک ساعت و 24 ساعت بعد شمارش پلاکت ها کنترل و در فرمول cci قرار گرفته شد و چنان چه پس از شمارش فوق در دو تزریق پلاکتی میزان افزایش پلاکتی کم تر از 2 l/m 10×10 و در 24 - 18 ساعت 2 l/m 5-7×10 بود افراد آلو ایمیون محسوب می شدند. یافته ها: ساعت اول در گروه کنترل 21 مورد از 24 نفر و در گروه آزمایش 13 مورد از 20 نفر آلوایمون و در 24 ساعت بعد 5 مورد از 24 نفر در گروه کنترل و درگروه آزمایش 6 مورد از 20 نفر آلوایمون محسوب شدند و با وجود کاهش عامل خطر ایجاد آلوایمیون در گروه آزمایش اختلاف آماری معنی دار مشاهده نشد. نتیجه گیری: در مطالعه حاضر تأثیر فیلترهای کاهش دهنده لکوسیت بر پیشگیری از آلوایمونیزاسیون ناشی از ترانسفوزیون در بیماران لوسمی حاد ثابت نشده است و شاید نیاز به بررسی های بیش تر با طرح های پژوهشی مختلف وجود داشته باشد

Similar items