مقایسه نتایج استفاده از غضروف های اتوگرافت و آلوگرافت در بیماران جراحی زیبایی بینی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: استفاده از گرافت های غضروفی نقش مهمی در جراحی پلاستیک و ترمیمی دارد و در بدن انسان منابع محدودی جهت برداشت غضروف موجود است. بنابراین از غضروف آلوگرافت نیز در این جراحی ها استفاده می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه مزایا و معایب استفاده از غضروف های اتوگرافت و آلوگرافت انجام گردید. روش بررسی: در این مطالعه کوهورت تاریخی تعداد 124 بیمار تحت عمل جراحی زیبایی بینی در بیمارستان امام خمینی (ره) تهران از آذر 1389 تا اردیبهشت 1394 قرار گرفتند. بیماران به دو گروه که در آن ها غضروف اتوگرافت و آلوگرافت استفاده شده است، تقسیم شدند. بیماران پس از عمل با معاینه بالینی و فتوگرافی تحت بررسی قرار گرفتند و عوارض مربوط به گرافت غضروفی شامل شکستن (fracture)، عفونت (infection)، جابه جایی (displacement)، جذب (resorption) و پیچش (warping) در آن ها در طول مدت مطالعه مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: اختلاف مشاهده شده بین سن و جنس در دو گروه مورد بررسی از نظر آماری معنادار نبود. بروز عارضه با حدود اطمینان 95% در دو گروه اتوگرافت و آلوگرافت به ترتیب برابر با (88/3-4/0)25/1 و (55/5-78/0)08/2 بیمار به ازای هر 1000 ماه پیگیری محاسبه گردید. میانگین با حدود اطمینان 95% زمان عارضه در گروه اتوگرافت و آلوگرافت به ترتیب (19/53-27/49)23/51 و (91/62-51/54)7/58 ماه بود که اختلاف مشاهده شده بین دو گروه از نظر آماری معنادار نبود (81/0p=). نتیجه گیری: استفاده از غضروف آلوگرافت نیز در عمل جراحی قابل اعتماد می باشد.