اثر کیتوسان بر شاخص های مورفولوژیک و بیوشیمیایی گیاهچه های حاصل از بذور زوال یافته سویا
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور تعیین اثر کیتوسان بر بذور زوال یافته سویا آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه علوم و تحقیقات، دانشگاه شاهد تهران اجرا شد. عامل اول سطوح مختلف پیری تسریع شده شامل 24 و 48 ساعت در رطوبت اشباع و دمای 41 درجه سیلسیوس و عامل دوم غلظت های مختلف کیتوسان شامل 25/0 و 5/0% وزنی-حجمی بود. در این آزمایش صفات مورفولوژیکی نظیر تعداد گیاهچه سالم، طول گیاهچه، محتوای نسبی آب ساقه چه، نسبت وزنی ساقه چه به ریشه چه و صفات بیوشیمیایی مانند میزان کلروفیل a و b و میزان کاروتنوئید موجود در برگ گیاهچه سویا اندازه گیری شد. کیتوسان بر جوانه زنی بذور سویای پیر شده اثر معنی دار مثبتی داشت و با تأثیر بر میزان کلروفیل a و b و کاروتنوئید برگ باعث بهبود صفات مورفولوژیک گیاهچه سویا شد. همچنین کیتوسان با افزایش تعداد گیاهچه سالم از بذور زوال یافته و تأثیر بر نسبت وزنی ساقه چه به ریشه چه در تعدیل خسارات ناشی از زوال بذر نقش داشت. بنابراین کیتوسان با اثرگذاری مثبت بر برخی صفات فیزیولوژیک و جوانه زنی گیاهچه سویا برخی خسارات ناشی از زوال بذور سویا را کاسته و می تواند به عنوان یک پیش تیمار زیستی بهبود دهنده توصیه شود.