«بررسی تأثیر حکومت های مغول و تیموری برگسترده شدن اندیشه های عرفانی»
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ادبیات، زاییدهی فکر و اندیشهی شاعرانی ونویسندگان است که درقالب نظم و نثر تبلور پیدا می کند. آنچه که فکر و اندیشهی آدمی را جهتدار میکند وبه آن انگیزه و هدف می دهد تا به موضوعی بیندیشد، اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه است، زیرا فرد از جامعه جدا نیست، سختی ها و راحتی ها و فرهنگ حاکم بردوران در اهمیت دادن یا بی توجهی به امری، نیازها و شادی ها را مشخص می کند. ادیب و شاعر نیز متأثر از چنین اوضاعی، فکر خود را هدایت میکند. دورهی مغول و تیموری از دورههای بسیارمؤثر درشکل گیری موضوعات ادبی این دوره است. اوضاع داخلی حاکم برجامعه، فرهنگ مغول و آزادی دینی و اعتقادات خرافه پرستی مغولان، زمینه های مساعدی را برای گستردگی اندیشههای عرفانی فراهم آورد. دراین مقاله سعی شده است با مطالعه و بررسی تاریخ دورهی مغول، عوامل اصلی در توسعهی تصوف و عرفان استخراج گردد.