اثر اسپرمیدین بر مادهزایی شش توده پیاز خوراکی بومی استان خراسان در محیط درون شیشه ای
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
این پژوهش به منظور بررسی اثر دو غلظت اسپرمیدین (5/0 و 1 میکرومولار) بر القای مادهزایی شش توده پیاز خوراکی بومی استان خراسان در محیط درون شیشهای انجام شد. نتایج نشان داد بیشترین و کمترین درصد رویانزایی به ترتیب در محیطهای کشت m2 و m5 به دست آمد. بیشترین (41/1) و کمترین (33/0) درصد رویانزایی به ترتیب متعلق به تودههای روشناوند بیرجند و سفید نیشابور بود. بیشترین درصد باززایی (33/3) مربوط به تودۀ آشخانۀ بجنورد در محیط کشت m2 بود. تودۀ آشخانۀ بجنورد و تودۀ درگز بیشترین و کمترین درصد بقای گیاه را داشتند ( به ترتیب 25/81 و80/49 درصد). بنابراین، اسپرمیدین در دو غلظت 5/0 و 1 میکرومولار، بدون تنظیم کنندههای رشد گیاهی دیگر، بر مادهزایی پیاز تأثیر مثبت نداشت و نبایستی جایگزین 2,4-d و ba شود. ترکیب اسپرمیدین با هورمون های دیگر رشدی میتواند سبب القای مادهزایی در پیاز شود.
Authors and affiliations
- ژیلا زنگویی — دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشیار و استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
- محمد رضا حسندخت — دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشیار و استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
- عبدالکریم کاشی — دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشیار و استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج