اثرات اسید جاسمونیک و میکوریز آربوسکولار بر رشد و خصوصیات اکوفیزیولوژیکی دانهال های پستۀ تحت تنش خشکی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
خشکی از مهم‌ترین تنشهای محیطی رایج در کشور است که بر مراحل مختلف رشد و نمو گیاهان تأثیر میگذارد. به منظور بررسی آثار تلفیقی قارچ میکوریز آربوسکولار (glomus intratadices) و اسید جاسمونیک بر ویژگیهای رشدی و اکوفیزیولوژیکی دانهالهای پستۀ رقم قزوینی تحت تنش خشکی، آزمایش گلخانهای با سه فاکتور میکوریز (میکوریز و بدون میکوریز)، اسید جاسمونیک (غلظت صفر، 50 و 100 میکرومولار) بهصورت محلول‌پاشی برگی در سه نوبت، با فاصلۀ زمانی هر سه هفته یک بار و سطوح مختلف خشکی بهصورت دور آبیاری یک روز به منزلۀ شاهد، 3، 6 و 10 روز در میان به روش وزنی و بر اساس ظرفیت زراعی، با سه تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی روی دانهالهای سه ماهۀ پسته انجام شد. نتایج نشان داد که پس از 70 روز تیمار خشکی، با افزایش شدت تنش خصوصیات رویشی دانهالها به طور معناداری کاهش یافتند. ویژگیهای اکوفیزیولوژیکی دانهالهای پسته از قبیل محتوای رنگیزههای فتوسنتزی، fv/fm و شاخص عملکرد (pi) نیز تحت تأثیر خشکی کاهش نشان دادند. گیاهان میکوریزی کمتر تحت تأثیر تنش قرار گرفتند و همزیستی میکوریزی به بهبود قابل ملاحظۀ این پارامترها نسبت به شاهد منجر شد. محلول‌پاشی برگی دانهالها با اسید جاسمونیک سبب کاهش ارتفاع ساقه، وزن خشک برگ، محتوای کلروفیل a و مجموع کلروفیل و افزایش حجم سیستم ریشهای شد.
Authors and affiliations
- اسماء عباسی کاشانی — دانشگاه ولی عصر رفسنجان، کارشناسی ارشد
- محمدحسین شمشیری — دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان
- مجید اسماعیلی زاده — استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان
- حمیدرضا کریمی — دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان