بررسی میزان قدرت طلبی مدیران پایه و میانی دانشگاه های دولتی شهر تبریز و عوامل مرتبط با آن
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بسیاری از صاحبنظران معتقدند که مدیران شخص اول، زیربنا یا سنگبنای یک سازمان هستند و برای دستیابی به بهرهوری در سطح مطلوب، باید مستعدترین افراد برای تصدی این مسئولیت انتخاب شوند. در این تحقیق به بررسی میزان قدرتطلبی مدیران پایه و میانی دانشگاههای دولتی تبریز با تاکید بر نظریههای ماکس وبر، میشل فوکو و از دیدگاه سازمانی، به مفاهیم تعهد سازمانی و امنیت شغلی پرداخته شده است. جامعه آماری، شامل کارکنان و مدیران پایه و میانی دانشگاههای دولتی شهر تبریز است و اطلاعات با استفاده از ابزار پرسشنامه از بین کارکنان و مدیران سه دانشگاه دولتی تبریز، صنعتی سهند و تربیت معلم آذربایجان (شهید مدنی) شهر تبریز جمعآوری شده است. شیوه نمونهگیری از نوع طبقهای متناسب به شکل چند مرحلهای و حجم نمونه برابر 300 نفر میباشد مدیران مورد مطالعه تمام شماری شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد بین سن، سابقه مدیریت و رتبه علمی و میزان قدرتطلبی مدیران پایه و میانی رابطه معنیدار وجود ندارد. اما بین دسترسی به اطلاعات سازمان، گرایش به انضباط، تعهد سازمانی و امنیت شغلی مدیران با میزان قدرتطلبی مدیران پایه و میانی رابطه معنیدار وجود دارد. این روابط متوسط و معکوس هستند. نتایج رگرسیون چندگانه نشان میدهدکه متغیر دسترسی به اطلاعات درسازمان توسط مدیر، نقش بسیار مهمی درپیشبینی قدرتطلبی مدیران دارد. میتوانگفت که سه متغیر دسترسی به اطلاعات سازمان، گرایش به انضباط و تعهد سازمانی قادرند 33 درصد از واریانس متغیر قدرتطلبی مدیران را پیش بینی کنند.