ارزیابی مولفه های شهروند هوشمند در فضاهای شهری با رویکرد انتقادی بر نظریه رشد هوشمند شهری (مورد: محله ولنجک، منطقه ۱ شهر تهران)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه و هدف پژوهش: مولفه شهروند هوشمند در سایه نظریه رشد هوشمند شهری به فراموشی سپرده شده است بگونهای که در قالب این نظریه، اغلب برنامه ریزان و طراحان شهری تنها به بررسی شاخصهای اقتصاد و خدمات هوشمند در شهر میپردازند و سبک زندگی و فرهنگ شهروندان را به کمتر مورد توجه قرار میدهند. در همین راستا در این پژوهش محله ولنجک به عنوان یکی از محلات چندکارکردی و برنامهریزی شده شهر تهران در منطقه یک، به عنوان مطالعه موردی انتخاب شده است تا شاخصهای شهروند هوشمند و مولفههای تاثیرگذار بر آن مورد ارزیابی قرار گیرد. روش پژوهش: روش پژوهش بصورت توصیفی-تحلیلی و از لحاظ هدف کاربردی-توسعهای میباشد. حجم نمونه با توجه به شیوه نمونهگیری غیرتصادفی-دردسترس به تعداد 60 نفر انتخاب شدهاند. دادهها و اطلاعات به دو صورت کتابخانه ای و میدانی گردآوری شده است. دادههای گردآوری شده وارد نرم افزار spss شده و در تحلیل آن از آزمونهای t مستقل، همبستگی اسپرمن و رگرسیون استفاده شده است. یافته ها: یافتههای پژوهش حاکی از آن است که محله ولنجک دارای سطح متوسطی از شهروندان هوشمند است. نتایج آزمون t نشان میدهد که شاخص اجتماعمحوری با میانگین 2.58 دارای کمترین میانگین و شاخص طبیعتدوستی با میانگین 2.40 دارای بیشترین میانگین است. همچنین بر اساس نتایج آزمون اسپرمن و رگرسیون بین متغیرهای فردی و رفتار هوشمند شهروندان همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: ضرورت دارد تا با تکیه بر ظرفیتهای اجتماعی، پیشنهاداتی همانند توانمندسازی شهروندان برای حضور در نهادهای مردممحور ارائه گردد که عاملی موثر در تقویت هوشمندی شهروندان است.