بررسی ارتباط بین سبک های یادگیری، ویژگی های شخصیتی و شیوه های حل مسأله در دانشجویان
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده: مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبکهای یادگیری، ویژگیهای شخصیتی و شیوههای حل مسأله در دانشجویان دانشگاه های دولتی و غیردولتی استان خوزستان انجام شد. 300 دانشجو که به صورت تصادفی چند مرحلهای انتخاب شده بودند، سه پرسش نامه ،سیاهه سبکهای یادگیری کلب، آزمون شخصیتی نئو (ffi-neo) و پرسشنامه جهت گیری مقابل های مشکلات تجزیه شده (cope) را تکمیل نمودند. برای بررسی فرضیههای تحقیق از آزمونهای تحلیل واریانس چند راهه، آزمون تعقیبی توکی و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که افراد دارای سبکهای یادگیری جذب کننده و همگرا در ویژگی روان رنجور خویی با هم تفاوت معناداری داشتند. همچنین افراد دارای سبک یادگیری همگرا و واگرا از یک سو سبک یادگیری جذب کننده و همگرا از سوی دیگر دارای تفاوت معناداری دارند. یافته دیگر این تحقیق تفاوت معنادار در شیوه حل مسأله در بین دانشجویان دارای سبک یادگیری جذب کننده و همگرا بود. نتیجه نهایی این تحقیق وجود ارتباط معنادار بین شیوههای حل مسأله با ویژگیهای شخصیتی بود، به گونه ای که افراد روان رنجورخو از شیوههای ناسالم حل مسأله و افراد برون گرا و دارای و دارای ویژگی شخصیتی توافق پذیری و وجدانی بودن از شیوههای سالم حل مسأله استفاده می کنند.