بررسی اجزای عملکرد، عملکرد و میزان پروتئین دانه ژنوتیپ های نخود پاییزه (cicer arietinum l.) در زابل
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
به منظور بررسی عملکرد، اجزای عملکرد و میزان پروتئین دانه ژنوتیپهای نخود در کشت پاییزه، آزمایشی در سال زراعی 86–1385 در پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل به صورت طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار اجرا گردید. نخودهای مورد بررسی شامل 9 ژنوتیپ و یک توده محلی بودند. نتایج نشان داد اکثر ویژگیهای مورد بررسی بین ژنوتیپها تفاوت بسیار معنیداری داشتند، به طوری که از نظر تعداد ساقه اصلی ژنوتیپهای mcc436و mcc386با 83/2 و 25/1 ساقه اصلی بیشترین و کمترین تعداد را تولید کردند. همچنین بیشترین و کمترین تعداد شاخه فرعی به ترتیب در ژنوتیپهای mcc436 وmcc509 مشاهده شد. از نظر طول دوره رسیدگی توده محلی دیررسترین و ژنوتیپ mcc373 زودرس ترین ژنوتیپ ها بودند. ژنوتیپmcc436 دارای بیشترین تعداد نیام در بوته بود و حداکثر عملکرد دانه (1126 کیلوگرم در هکتار) را نیز تولید کرد. توده محلی بالاترین وزن صد دانه را به خود اختصاص داد و از نظر عملکرد در رتبه سوم قرار گرفت. درصد پروتئین نیز بین ژنوتیپها متفاوت و از 3/16 تا 4/23 متغییر بود که به ترتیب متعلق به ژنوتیپهای mcc207 وmcc509 بود. نتایج نشان داد که در شرایط آزمایش ژنوتیپmcc436 در مقایسه با سایر ژنوتیپها از سازگاری بالاتری برخوردار بود و عملکرد دانه و پروتئین بیشتری تولید کرد.