مقاومت نسبی برخی ژنوتیپ های بومی و تجاری گیلاس و آلبالو به pseudomonas syringae
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این تحقیق که در سال 1389-1388 در موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر انجام شد، مقاومت نسبی شاخه و برگ شانزده ژنوتیپ محلی و هفت رقم تجاری گیلاس و آلبالو به باکتری pseudomonas syringae در شرایط گلخانه ای بررسی شد. ارزیابی مقاومت شاخه های بریده با مایه زنی شاخه های زمستانه و ارزیابی مقاومت برگ با سه روش مایه زنی مستقیم باکتری، مایه زنی در محیط آب-آگار و مایه زنی با استفاده از پمپ خلاء انجام شد. به منظور تهیه زادمایه باکتری، از یک جدایه بیماریزای p. syringae که از درخت گیلاس آلوده در کرج جداسازی و با آزمون های فنوتیپی و مولکولی شناسایی شده بود، استفاده شد. بر اساس نتایج، تنوع گسترده ای در واکنش ارقام و ژنوتیپ های مختلف به این بیماری دیده شد. گروه بندی بر اساس طول نکروز در شاخه نشان داد که 5/43% ارقام و ژنوتیپ ها مقاوم، 5/43% حدوسط و 13% حساس بودند. آلبالوی همدان و گیلاس kb8 به ترتیب به عنوان حساس ترین و مقاوم ترین ژنوتیپ ها شناسائی شدند. بررسی روش های مختلف مایه زنی برگ نشان داد که روش پمپ خلاء بهترین روش برای ارزیابی مقاومت برگ است. بر این اساس، 6% ژنوتیپ ها به طور نسبی مقاوم، 35% حدوسط و 59% حساس گروه بندی شدند، گیلاس های بلامارکاد و دیررس دانشکده حساس ترین و آردی جوبلیوم مقاوم ترین ژنوتیپ ها شناسایی شدند. با توجه به عدم مشاهده همبستگی بین مقادیر مقاومت شاخه و برگ، حساسیت یا مقاومت برگ نمی تواند ملاک مقاومت شاخه به شانکر باکتریایی باشد.