اثرات زیرکشندگی حشره کش های ایمیداکلوپرید و پیریمیکارب روی رفتار جهت یابی زنبور aphidius matricariae haliday (hym.: braconidae) در شرایط آزمایشگاهی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ایمیداکلوپرید و پیریمیکارب از جمله حشرهکشهای رایج برای کنترل شته جالیزaphis gossypii glover در مزارع و گلخانهها در ایران هستند.زنبور پارازیتوئید aphidius matricariae haliday نیز یکی از پارازیتوئیدهای مهم شته جالیز محسوب میشود. اثرات زیرکشندگی حشرهکشهای مذکور روی رفتار جهتیابی زنبور a.matricariae به بوی گیاه، شته میزبان و حشرهکشها با استفاده از دستگاه الفکتومتر بررسی گردید. برای انجام آزمایشهای الفکتومتری از غلظتهای 3/0 و 2/4 پیپیام (lc25) به ترتیب برای حشرهکشهای ایمیداکلوپرید و پیریمیکارب استفاده شد. مادههای زنبور پارازیتوئید به مدت 24 ساعت در معرض بقایای خشک حشرهکشها در استوانههای شیشهای قرار گرفتند. زنبورهای زنده مانده که حداکثر سه روز عمر داشتند، برای انجام آزمایشهای جهتیابی مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که قرار گرفتن در معرض بقایای حشرهکشهای ایمیداکلوپرید و پیریمیکارب هیچ تاثیری روی عکسالعمل جهتیابی پارازیتوئیدها به سمت بوی برگهای آلوده به شته نداشت در حالیکه روی عکسالعمل آنها به سمت برگهای بدون شتهی آلوده به عسلک اثر داشت. در تمام آزمایشها، زمانهای دسترسی به تیمارها در پارازیتوئیدهایی که در معرض باقیمانده حشرهکش ایمیداکلوپرید قرار گرفته بودند، بهطور معنیداری بیشتر از تیمار شاهد بودند.