همه گیرشناسی وضعیت سلامت روان جانبازان یک چشم نابینا در استان فارس
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
اهداف: هدف از این مطالعه بررسی فراوانی مشکلات سلامت روان در جانبازان یک چشم نابینای استان فارس بود. مواد و روش ها: در یک مطالعه مقطعی در سال 1394، اطلاعات سلامت روان 187 نفر از جانبازان یک چشم نابینای استان فارس با استفاده از پرسشنامه scl-90-r به صورت مصاحبه توسط دو نفر روانشناس آشنا با این ابزار جمعآوری شد. اطلاعات دموگرافیک شامل سن، سن مجروحیت، جنسیت، درصد جانبازی، وضعیت تأهل، تحصیلات، وضعیت اشتغال و وجود مصدومیتهای همراه بود. نرم افزار spss 22 و آزمونهای مربع کای و همبستگی پیرسون جهت انجام آنالیزهای آماری مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: میانگین سن جانبازان در زمان مطالعه 7/6±0/46 و میانگین مدت زمان مجروحیت 5/3±9/24 سال بود. حدود نیمی (0/54%) از جانبازان تحصیلات کمتر از دیپلم داشتند و بیش از نیمی (3/51%) بیکار یا بازنشسته بودند. در 8/73% مصدومیتی بجز نابینایی از یک چشم وجود داشت. در کل، 7/41% به مشکلات سلامت روان مبتلا بودند؛ 6/8% یک مشکل و 1/33% دو یا چند مشکل روانی داشتند. شکایات جسمانی (5/13%)، پرخاشگری و اضطراب (8/12%) شایعترین اختلالات بودند و روانپریشی (9/8%) کمترین شیوع را داشت. ارتباط کاملاً معناداری میان وجود مشکلات سلامت روان با تحصیلات (02/0=p، 16/13=r) و وجود مصدومیت همراه (01/0=p، 64/6=r) مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که شایعترین مشکلات سلامت روان در جانبازان یک چشم نابینای استان فارس به ترتیب شکایت جسمانی، اضطراب و پرخاشگری بود. انجام برنامهریزی، غربالگری در دورههای منظم و پیگیری افراد نیازمند درمان، برای ارتقاء سلامت روان جانبازان یک چشم نابینا ضروریست.