بررسی ایمنی غیرفعال با آنتی بادی ضد scaf استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین در مدل موشی
پیمان آوخ ماجلان، peyman avakh majelan msc in medical microbiology, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranکارشناسی ارشد میکرب شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران مهدی مهدوی، mehdi mahdavi assistant professor, department of immunology, pasteur institute of iran, tehran, iranاستادیار، گروه ایمونولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران محمدرضا پورمند، mohammad reza pourmand professor, department of pathobiology, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranتهران: دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده بهداشت، گروه پاتوبیولوژی محمدحسین یزدی، mohammad hossein yazdi assistant professor, department of research and development, pasteur institute of iran, tehran, iranاستادیار، گروه توسعه و تحقیقات، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران نیما خرم آبادی، nima khoramabadi assistant professor, department of bacteriology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranاستادیار، گروه باکتریولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
سابقه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین یکی از پاتوژن های شایع بیمارستانی و اکتسابی از جامعه است. مقاومت آنتی بیوتیکی و پیامدهای درمانی نامناسب دلایل زیادی جهت استفاده از راهبردهای ایمنی مبتنی بر آنتی بادی ها را فراهم کرده است. هدف از این مطالعه، بررسی ایمنی غیرفعال با آنتی بادی ضد scaf استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین در مدل موشی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، پروتئین نوترکیب scafبا روش دناتوراسیون تخلیص گردید. این پروتئین به همراه ادجوانت فروند جهت تولید آنتی بادی به خرگوش تزریق شد. در ادامه آنتی بادی تولید شده علیه پروتئین scaf با دو رژیم مختلف به صورت درمانی قبل و بعد ازعفونت به موش های آلوده به استافیلوکوکوس اورئوس تزریق گردید و مرگ و میر موش ها به مدت 14 روز در مقایسه با گروه کنترل درمانی (ونکومایسین) و گروه کنترل منفی (سرم خرگوش غیر ایمن) ثبت گردید. یافته ها: موش های دریافت کننده آنتی بادی ضد آنتی ژن scaf در دو گروه با رژیم های درمانی قبل و بعد از عفونت به ترتیب موجب زنده ماندن 20 و 10 درصد از 10 سر موش مورد مطالعه گردید که در مقایسه با گروه دریافت کننده سرم خرگوش غیر ایمن (کنترل منفی) اختلاف معنی داری را نشان نداد (01/0<p). استنتاج: ایمنی زایی غیر فعال با استفاده از آنتی بادی نمی تواند به تنهایی نقش به سزایی در کنترل عفونت ناشی از استافیلوکوکوس اورئوس داشته باشد. لذا با توجه به مکانیسم های دیگر سیستم ایمنی برای محافظت علیه این باکتری می توان از تحریک سایتوکاین های وابسته به ایمنی سلولی و موثر برای پیشگیری از بروز عفونت های ناشی از باکتری استافیلوکوکوس اورئوس استفاده نمود.
سابقه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین یکی از پاتوژن‌های شایع بیمارستانی و اکتسابی از جامعه است. مقاومت آنتی بیوتیکی و پیامدهای درمانی نامناسب دلایل زیادی جهت استفاده از راهبردهای ایمنی مبتنی بر آنتی‌بادی‌ها را فراهم کرده است. هدف از این مطالعه، بررسی ایمنی غیرفعال
Articleارمغان دانشسیده نجمه پرهیزگاری، n parhizgari سید مجتبی موسویان، sm moosavian اصغر شریفی، a sharifi
چکیده زمینه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس یکی از عوامل عفونی بیمارستانی است که نسبت به بسیاری از آنتی بیوتیک های رایج مقاوم شده و امروزه سویه های مقاوم به متی سیلین این باکتری یکی از عوامل اصلی عفونت های بیمارستانی به شمار می رود. هدف این مطالعه شناسایی الگوهای مقاومت آنتی بیوتیکی
Articleمجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانژیلا بیدریغ، zhila bidarigh msc in medical microbiology, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranکارشناس ارشد میکرب شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران محمدرضا پورمند، mohammad reza poormand professor, department of pathobiology, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه پاتوبیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران گروه پاتوبیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران راحیل مشهدی، rahil mashhadi msc in genetics, urology research centre, tehran university of medical sciences, tehran, iranکارشناس ارشد ژنتیک، مرکز تحقیقات اورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
سابقه و هدف: کلیندامایسین به عنوان یک آنتی بیوتیک موثر بر عفونت های شایع ناشی از سویه های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین مورد توجه می باشد. نوع مقاومت دائمی و القایی در انتخاب آن به عنوان یک آنتی بیوتیک موثر اهمیت دارد. هدف از مطالعه حاضر تعیین فراوانی مقاومت القایی نسبت
Articleمجله دانشگاه علوم پزشکی قمنور امیرمظفری، noor amirmozaffari. iran university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی ایران سهیلا درویشی ویزنه، soheylla darvishi vizaneh islamic azad universitry, lahijan branchدانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان خسرو عیسی زاده، khosro isazadeh islamic azad universitry, lahijan branchدانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان علیرضا طاهری
زمینه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس از عوامل مهم عفونت های شدید در بیمارستان و جامعه است و سویه مقاوم به متی سیلین (mrsa) این باکتری، شیوع و مرگ و میر بالایی دارد. این مطالعه با هدف جداسازی اکتینومیست های تولیدکننده مواد آنتی باکتریال برای درمان آنتی بیوتیکی و کنترل پخش عفونت صورت
Abstract Background & aim: Staphylococcus aureus is one of the most important nosocomial infecting agents resistant to commonly used antibiotics. Nowadays, methicillin-resistant S. aureus (MRSA) is considered one of the main causes of nosocomial infections. The aim of this study
سابقه و هدف: کلیندامایسین به عنوان یک آنتی‌بیوتیک موثر بر عفونت های شایع ناشی از سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین مورد توجه می‌باشد. نوع مقاومت دائمی و القایی در انتخاب آن به عنوان یک آنتی‌بیوتیک موثر اهمیت دارد. هدف از مطالعه حاضر تعیین فراوانی مقاومت القایی نسبت