مقایسه اثر تمرینات پیلاتس و مکنزی بر سطح مقطع و قدرت عضلات مرکزی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی: یک کارآزمایی بالینی

وحید مظلوم، vahid mazloum phd student in sports injuries and corrective exercises, shahid bahoonar university of kerman, kerman, iranکرمان: دانشجوی دکتری دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشگاه شهید باهنر کرمان منصور صاحب الزمانی، mansour sahebozamani professor, department of sports injuries, faculty of sports sciences, shahid bahoonar university of kerman, kerman, iranاستاد گروه آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران امیرحسین براتی، amirhossein barati associate professor, department of sports injuries, faculty of sports sciences, shahid rajaiee university of tehran, tehran, iranدانشیار گروه آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید رجایی تهران، تهران، تهران نوذر نخعی، nozar nakhaee professor, department of comminuity medicine, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranاستاد، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

سابقه و هدف: کمردرد مزمن غیراختصاصی با کاهش سطح مقطع عضله مولتی فیدوس کمری و قدرت عضله عرضی شکم مرتبط است که فرد را در معرض عود عارضه قرار می دهد. هدف مطالعه حاضر، مقایسه تأثیر دو روش پیلاتس و مکنزی بر سطح مقطع عضله مولتی فیدوس کمری و قدرت عضله عرضی شکم در این بیماران بود. مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 47 بیمار خانم (با میانگین سنی 7/39 سال) مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی، به صورت تصادفی در سه گروه پیلاتس (16 نفر)، مکنزی (15 نفر) و کنترل (16 نفر) قرار گرفتند. برای اندازه گیری سطح مقطع عضله مولتی فیدوس کمری و قدرت عضله عرضی شکم، به ترتیب از تصویربرداری اولتراسونوگرافی و آزمون پایین آوردن مستقیم زانوی خم شده در ابتدا، پس از 6 هفته مداخله و بعد از یک ماه استفاده گردید. جهت بررسی تغییرات متغیرهای وابسته در طول زمان از آزمون تحلیل واریانس اندازه های مکرر در سطح معنی داری 5 درصد به وسیله نرم افزار آماری spss نسخه 21 استفاده شد. یافته ها: تمرینات پیلاتس در مقابل مکنزی می توانند باعث افزایش معنی دار سطح مقطع عضله مولتی فیدوس راست و چپ در سطح مهره پنجم کمری شوند (001/0 p ). هم چنین، روش پیلاتس می تواند منجر به افزایش معنی دار قدرت عضله عرضی شکم گردد (001/0 p ). تغییرات در طی یک دوره پیگیری یک ماهه معنی دار نبود (05/0 p>). استنتاج: تمرینات پیلاتس می تواند منجر به افزایش سطح مقطع عضله مولتی فیدوس کمری و افزایش قدرت عضله عرضی شکم شود و این تغییرات پس از یک دوره پیگیری یک ماهه نیز ماندگار می باشند. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : 4n201406169440irct