Article

قابلیت پیش بینی مدل های آماری پیش بینی ژنومی هنگامیکه صفت مورد بررسی تحت تأثیر معماری کاملاً افزایشی است

Download full textFree with an account; signing up with Google takes seconds

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

یک مطالعه شبیه سازی شده به منظور بررسی قابلیت پیش­بینی روش­های پارامتری و ناپارامتری پیش­بینی ژنومی، هنگامی که صفت کمی تحت تأثیر معماری ژنتیکی کاملا افزایشی صورت گرفت. بدین منظور یک صفت کمّی با وراثت­پذیری کاملاً افزایشی (h2=0.3)، تحت تأثیر 300 جایگاه کنترل کننده صفت کمّی (qtl)، شبیه­سازی شد. قابلیت پیش­بینی 14 مدل آماری براساس چهار معیار اریبی، مجموع مربعات خطا، همبستگی بین مقدار فنوتیپ مشاهده شده و ارزش اصلاحی ژنومی برآورد شده وهمچنین، همبستگی ارزش اصلاحی برآورد شده و ارزش اصلاحی واقعی برآورد گردید. نتایچ نشان داد که مدل­های پیش­بینی ژنومی پارامتری قابلیت پیش­بینی بهتری نسبت به مدل­های غیرپارامتری دارند. همچنین، تمامی مدل­های پارامتری به غیر از روش rr-blup بیشتر واریانس فنوتیپی را می­توانند توجیه کنند و مجموع مربعات خطای کمتر، همبستگی پیش­بینی و همبستگی ارزش اصلاحی برآورد شده و ارزش اصلاحی واقعی بالاتری برآورد گردید. همچنین این روش­ها کمترین اریبی را نشان دادند و مقادیر پیش­بینی شده حاصل از آنها نااریب­تر بود. روش ناپارامتری random forest بدترین عملکرد را نشان داد. به طور کلی نتایج این شبیه­سازی نشان داد که، تفاوت بسیار زیادی بین روش­های ناپارامتری هنگامیکه صفت تحت تأثیر معماری ژنتیکی غیر افزایشی می­باشد وجود دارد. این اتفاق ممکن است زمانیکه اثرات غلبه و اپیستاتیک به عنوان واریانس غیر افزایشی در معماری ژنتکی صفت دخیل باشند وجود نداشته باشد.

Similar items