بررسی اثرات پروتوکل های مختلف پروژسترونی و سطح پایین هورمون ecg بر همزمان سازی فحلی در میش های عربی

f. khalilavi، department of animal science, faculty of animal and food science, ramin agricultural and natural resources university, mollasani, ahvaz, iran m. mamouei، department of animal science, faculty of animal and food science, ramin agricultural and natural resources university, mollasani, ahvaz, iran s. tabatabaei، department of animal science, faculty of animal and food science, ramin agricultural and natural resources university, mollasani, ahvaz, iran m. chaji، department of animal science, faculty of animal and food science, ramin agricultural and natural resources university, mollasani, ahvaz, iran

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

این آزمایش به منظور ارزیابی عملکرد تولیدمثلی میش های عربی تیمار شده با اسفنج های پروژسترونی کوتاه و بلند مدت به همراه سطح پایینی از هورمون ecg، در فصل غیر تولیدمثلی انجام گرفت. بدین منظور 36 رأس میش به سه گروه تقسیم بندی شدند: در گروه اول و دوم اسفنج های پروژسترونی (60 میلی گرم پروژسترون استات، map) به ترتیب به مدت 6 و 12 روز به کار گرفته شدند، در حالیکه گروه سوم (بدون هیچ تیمار هورمونی) به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. دو گروه ابتدایی پس از حذف اسفنج پروژسترونی، 300 واحد هورمون ecg به صورت تزریق عضلانی دریافت کردند. پارامترهایی مانند نرخ پاسخ فحلی، زمان شروع فحلی، طول مدت فحلی، آبستنی، بره زایی و میزان تزایدگله مورد ارزیابی قرار گرفتند. نمونه های خون در یک روز قبل از قرارگیری اسفنج، دو روز پس از قرار دادن اسفنج و در روز فحلی گرفته شد. اختلاف آماری معنی داری در میان گروه اول و دوم با گروه کنترل بر اساس سطوح استروژن و پروژسترون وجود داشت. اختلاف آماری معنی داری در نرخ پاسخ فحلی، زمان شروع فحلی، طول مدت فحلی، آبستنی، بره زایی و نرخ تزاید گله در میان گروه اول و دوم وجود نداشت (05/0p). به نظر می رسدکه در میش های عربی تیمار اسفنج کوتاه مدت (6 روزه) دارای عملکرد بهتری در مقایسه با تیمار اسفنج بلندمدت (12 روزه) بوده است.